Ben eşimi bir mesajla kaybettim. O sabah her şey çok normaldi. Mutfağa girdim, çayı koydum. O hâlâ uykuluydu. Yanına gidip saçını okşadım. Gözlerini açıp gülümsedi: “Akşam erken gelirim, söz.” Son cümlesi buydu. Kapıdan çıkarken arkasından seslendim: “Dikkatli ol…” Keşke o gün biraz daha sarılsaydım. Keşke gitmesine izin vermeseydim. Öğlene doğru telefonum çaldı. Tanımadığım bir numaraydı. Açtım. “Eşiniz… kaza geçirdi.” Dünya o an durdu.
