Ardından avukatımla birlikte emniyete gittim. Dedektif, Melisa'nın ilk ifadesinde Ercüment'i tanıdığını kabul ettiğini ancak daha fazla konuşmak istemediğini anlattı. Kazaya ilişkin dosya yeniden açılmıştı. İki yıl önceki kimlik tespiti ve ölüm belgeleri inceleniyordu. O gece otel odasında eski fotoğraflarımıza baktım. Ercüment'in gülümsemesine, düğünümüzdeki yüzüne, birlikte yaşadığımız onca ana... İki yıldır yasını tuttuğum adamın aslında hayatta olabileceğini düşünmek aklımı parçalıyordu. Bir hafta sonra dedektif yeniden aradı. 'Ercüment'in yaşadığına ilişkin güçlü bulgular elde ettik,' dedi. Telefonu elimden düşürecektim.Soruşturma kapsamında başka bir eyalette onunla bağlantılı finansal işlemler tespit edilmişti. Ayrıca Melisa'nın telefon kayıtlarında Ercüment'le bağlantılı olabilecek görüşmeler bulunmuştu. Birkaç gün sonra elde edilen görüntülerde Ercüment'e benzeyen bir adamın başka bir isimle yaşadığı belirlendi. Kimlik doğrulama çalışmaları devam etti. Benimse aklımda tek soru vardı: Neden? Cevap, haftalar sonra sigorta dosyalarının incelenmesiyle ortaya çıkmaya başladı. Ercüment ölmeden önce yüksek tutarlı bir hayat sigortası yaptırmıştı. Ben bu poliçenin varlığını biliyordum. Ancak sonradan düzenlendiği iddia edilen ek bir belge hakkında hiçbir bilgim yoktu.İncelenen kayıtlara göre bu ek belgede, sigorta ödemesinin bir bölümünün başka bir hak sahibine yönlendirilmesine ilişkin değişiklikler bulunuyordu. Değişikliğin geçerliliği ve üzerindeki imzaların gerçekliği araştırılıyordu.Melisa'nın odaya girerek aradığı şey, bu ek belgenin Ercüment tarafından saklandığı düşünülen asıl nüshasıydı. Sigorta şirketi ise geçmişte yapılan ödeme ve belgelerin doğruluğu konusunda yeniden inceleme başlatmıştı. O dönemde bana yapılan ödeme, kocamın ölümünün ardından hayatımı sürdürebilmem için verilmişti. Şimdi ise bu işlemin bir sahteciliğin parçası olabileceği konuşuluyordu. Avukatım, sorumluluğumun ve haklarımın yapılan resmi incelemelere göre değerlendirileceğini söyledi. Benim yanlış beyanda bulunduğuma dair herhangi bir bulgu olmadığını da belirtti. Bir ay sonra kazayla ilgili incelemede çok önemli bir gelişme yaşandı. İki yıl önce yanmış araçta bulunan kalıntıların Ercüment'e ait olduğu yönündeki ilk tespitin hatalı olabileceği belirlendi. Dosyadaki diş kayıtlarıyla ilgili kimlik eşleştirmesinde ciddi usulsüzlük şüphesi vardı. Yeni adli inceleme ve karşılaştırmalar sonucunda kalıntıların, kazadan sonra kimliği yanlış belirlenen başka bir adama ait olduğu anlaşıldı. Bu kişi, aynı kazayla bağlantılı olduğu değerlendirilen ve ailesinin uzun süredir haber alamadığı bir adamdı. Yakınlarına haber verildiğinde onların da iki yıldır cevap beklediğini öğrendim. Bu gerçek içimde başka bir acı yarattı. Benim yasım bir yalan üzerine kurulmuştu ama başka bir aile gerçekten sevdiklerini kaybetmişti.Soruşturmacılar Ercüment'in kaza dosyasındaki yanlış kimliklendirmeden yararlanarak kendisini ölü göstermiş olabileceği ihtimali üzerinde duruyordu. Bunun planlı biçimde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği ise ayrıca araştırılıyordu. Ercüment'in başka bir eyalette bulunduğu doğrulandığında gözaltına alındı. Ancak soruşturmanın bütün ayrıntılarını hemen öğrenemedim. Sonraki haftalarda Melisa'nın rolü de açığa çıktı. Melisa, Ercüment'in eski iş ortağıydı. Aralarında kişisel bir ilişki de bulunduğunu kabul etmişti. Onun yaşadığını biliyor, bazı mali işlemlerde kendisine yardımcı oluyordu. Fakat zamanla Ercüment'in bütün sorumluluğu kendi üzerine bırakacağından korkmaya başlamıştı. Sigorta şirketinin başlattığı inceleme nedeniyle eski belgeleri bulmak istemişlerdi. Ercüment, evde sakladığı bir belgenin daha önce yapılan değişikliklerle çelişebileceğini düşünüyordu.Melisa'nın evimize girmesinin sebebi buydu. Peki ya anahtar? Dedektif, Melisa'nın kullandığı anahtarın evin eski yedek anahtarlarından biriyle eşleştiğini söyledi. Ercüment bu anahtarı ölümünden önce elinde tutmuştu. Ben onu hiç görmemiştim. Kahve kupasının sırrı da ortaya çıktı.Melisa, mutfakta Ercüment'in kupasını kullandığını kabul etti. Kupayı daha önceki ziyaretlerinden birinde bulmuş, alışkanlıkla bulaşıklığa bırakmıştı. Ama komşunun duyduğu bağırışlar hâlâ zihnimdeydi. Melisa, ifadesinde Ercüment'le sık sık telefon üzerinden tartıştığını söyledi. Onun Rengin Hanım'ın da olanlardan şüphelenmesini istemediğini, Melisa'nın ise hem beni hem de komşuyu tehlikeye atacak ziyaretleri sürdürmeyi reddettiğini anlattı.Onları rahat bırak' sözleri, Ercüment'in Melisa'ya benimle ve komşuyla doğrudan temas kurmamasını söylemesinden kaynaklanıyordu. Ancak kendisi aynı kadını tekrar tekrar evime göndermişti. Bu çelişki, ikisinin birbirine ne kadar güvenmediğini gösteriyordu. Rengin Hanım da tanık olarak ifade verdi. Duyduğu çığlıkların zamanlarını, seslerin geldiği yönü ve gördüğü hareketleri anlattı. Böylece evimde gerçekleşen ziyaretlerin bir kısmı onun ifadesiyle de desteklenmiş oldu. Aylar sonra dava süreci başladı. Kimlik kayıtlarındaki usulsüzlük iddiaları, sigorta belgeleri ve mali işlemler ayrı ayrı değerlendirildi. Ercüment'in yaşadığı kesinleşmişti ama hangi suçlardan sorumlu olduğu mahkemenin incelemesine bağlıydı. Yargılama sırasında benim adıma düzenlendiği ileri sürülen bazı belgelerde sahte imzalar bulunduğu yönünde bilirkişi bulguları sunuldu. Sigorta işlemlerindeki yanlış beyanlar ve Melisa'nın rolü de değerlendirildi.Ercüment'in savunmasını dinlemek zorundaydım. Bütün bunları borçlarından kaçmak için yaptığını söylüyordu. Bana zarar vermek istemediğini iddia etti. Ona inanmadım. Çünkü beni iki yıl boyunca ölmüş olduğuna inandırmak, hayatımı zaten paramparça etmişti. Uzun yargılamanın sonunda sigorta sahteciliğiyle bağlantılı suçlar ve sahte belgeler hakkında mahkûmiyet kararları verildi. Bazı mali talepler ayrı hukuk davalarında ele alındı. Kararlara karşı başvuru süreçleri de yaşandı.Ben ise psikolojik destek alarak hayatımı yeniden kurmaya başladım. Bir süre sonra banliyödeki evimizi satışa çıkardım. Her odası geçmişte yaşananları hatırlatıyordu. Özellikle yatak odamın kapısından geçerken hâlâ o telefon görüşmesini duyuyormuş gibi oluyordum. Taşınmadan önce Rengin Hanım'a uğradım. 'Beni uyardığınız için teşekkür ederim,' dedim. Elimi tuttu. 'İlk başta sana kızdım,' dedi. 'Ama bir şeylerin yanlış olduğunu hissediyordum. Keşke daha önce yardım istemeyi düşünseydim.' 'Sizin sayenizde gerçeği öğrendim.' Yeni evime taşındığım gün eski eşyalarımı kutulardan çıkardım. Ercüment'in kupasını artık saklamıyordum. Onu da geçmişe ait diğer eşyalarla birlikte ayırmıştım.O akşam yeni mutfağımda kendime kahve yaptım. Pencerenin önüne oturup dışarıdaki ışıklara baktım. İki yıl boyunca kendimi dul bir kadın sanmıştım. Sonra bir gün kocamın aslında ölmediğini öğrendim. Fakat sonunda anladığım şey yalnızca bu değildi.Bir insan bazen birini kaybettiğinde değil, onun hakkında inandığı bütün gerçekler yıkıldığında da yas tutuyordu. Ercüment'in ölümüne ağladığım yılları geri alamazdım. Ama artık onun yalanlarının içinde yaşamaya mecbur değildim. O gece evimin kapısını kilitledim, telefonumu yanıma koydum ve derin bir nefes aldım. İlk kez yalnız olmak bana korkutucu gelmedi. Çünkü sonunda biliyordum: Gerçekten yalnız olmak, yalanlarla çevrili bir hayatın içinde yaşamaktan çok daha huzurluydu.
