Küçük Kızın Başından Geçen

Ve bir gün, bahçesinin en yüksek tepesine çıktığında, yıllardır kurduğu o hayali yeniden düşündü. Gökyüzüne baktı, kollarını iki yana açtı ve gülümsedi. Çünkü artık uçmanın sadece kanatlarla mümkün olmadığını biliyordu. İnsan bazen hayallerinin peşinden giderken fark etmeden büyür, güçlenir ve değişirdi. Küçük kız da öyle olmuştu. Çiçeklerin arasında başlayan yolculuğu, onu kendi kalbinin derinliklerine götürmüştü. Korkularını aşmış, umutlarını korumuş ve her düştüğünde yeniden ayağa kalkmayı öğrenmişti. O an hafif bir rüzgâr saçlarını okşadı. Kuşlar gökyüzünde süzülürken, küçük kız gözlerini kapattı ve kalbinin özgürce yükseldiğini hissetti. Belki gerçekten uçmuyordu ama ruhu, hayal ettiği tüm uzak diyarlara çoktan ulaşmıştı. Bahçedeki çiçekler rüzgârla dans ederken, o da kendi hikâyesinin en güzel sayfasını yazıyordu. Çünkü artık biliyordu ki, hayaller gerçekleştiğinde mutlu olmak güzeldi; ama onlara ulaşmak için gösterilen cesaret, sevgiyi ve umudu hiç kaybetmemek çok daha değerliydi. Ve böylece küçük kızın masalı bitmedi. Her yeni gün, yeni bir hayalin başlangıcı oldu. Gökyüzü kadar geniş umutları ve kalbi kadar güçlü kanatlarıyla, yaşamın sunduğu tüm güzelliklere doğru yürümeye devam etti. Masal burada sona eriyor gibi görünse de, aslında her hayal kuran çocuğun kalbinde yeniden başlıyordu.