Sophie aniden bardağını sertçe masaya vurdu. “Bu şarap berbat.” Hayır, öyle değildi. Piyasadaki en iyi şişelerden biriydi. "Sorun yok," dedim. "Aman lütfen," diye tersledi. "Git daha iyisini bul." Bana parmaklarını şıklattı. Masadakiler kahkaha attı. Ethan'a baktım. "Bir şey yap," dedim usulca. Gözlerini devirdi. "Git artık. Bu durumu daha da garip hale getirme." Ben de ayağa kalktım ve yabancıların beni sanki hizmetçiymişim gibi izlemesi eşliğinde uzaklaştım. Koridorda Victor öfkeli bir şekilde bana yaklaştı. "Söyleyin," diye fısıldadı. "Hemen çıkarabilirim." "Henüz değil," dedim. Olayın tamamını görmem gerekiyordu. — Yeni bir şişeyle geri döndüğümde, Sophie onu doldurdu... sonra da yere döktü. "Daha iyi," dedi. "Temizle şunu." — Bölüm 3: Son Satır Son nokta ertesi sabah geldi. Havuz başında. Leo, yüzme simitleri takmış halde sığ suda oynuyordu. Ethan'ın babası yanlarına geldi. "Şunları çıkar," diye bağırdı. "Zayıf görünüyorsun." Leo endişeyle, "Henüz yüzmeyi bilmiyorum," dedi. "Anlamsız." Ben tepki veremeden, yüzme simitlerini çekip aldı. "Dur!" diye bağırdım. "Otur aşağı," diye çıkıştı Ethan bana. "Bırak öğrensin." Daha sonra- Oğlumu çok zor bir durumun içine attı. — Leo boğulur halde su yüzüne çıktı. Çığlık atmak. Sonra battı. Birinin hareket etmesini bekledim. Kimse yapmadı. Güldüler. Çekildi. İzledim. — Koştum. Dalış yaptım. Onu dışarı çıkardım. Titreyerek bana sarıldı. "Her şeyi mahvettin," diye çıkıştı büyükbabası. "Öğreniyordu." "Boğuluyordu!" diye bağırdım. Ethan omuz silkti. "Aşırı tepki veriyorsun." İçimde bir sessizlik oldu. Bozuk değil. Bitti. — Leo'nun elini tutarak ayağa kalktım. Telefonumu çıkardım. “Victor,” dedim sakince. “Ana havuz. Hemen.” Ethan güldü. "İçecek mi ısmarlayacaksın?" Gözlerimi dosdoğru onun gözlerine diktim. "Hayır," dedim. “Çöpü dışarı atma zamanı geldi.” — Bölüm 4: Gerçeğin Ortaya Çıkışı Bir dakika içinde her şey değişti. Güvenlik görevlileri havuzu suyla doldurdu. Konuklar sessizliğe büründü. Ethan'ın babası sırıttı. "Güzel. Onu götürün." Muhafızlar onu görmezden geldi. Beni çevrelediler. Victor öne çıktı— Ve eğildi. "Bayan Blake," dedi net bir şekilde, "devam edelim mi?" Ethan donakaldı. "Bayan... ne?" Gözlerine baktım. "Bu yerin sahibi benim," dedim. Sessizlik. "Sana bir şans verdim," diye devam ettim. "Dürüst olman için. Başarısız oldun." Babasına baktım. "Oğlumu tehlikeye attınız." Sophie'de. "Bana personel gibi davrandınız." Sonra Ethan'da. “Çocuğunuzun boğulmasını izlediniz.” Yüzü paramparça oldu. “Bekleyin lütfen—” "Onları kaldırın," dedim. Güvenlik görevlileri içeri girdi. Çığlıklar. Yalvarışlar. Tehditler. Hepsi göz ardı edildi. Onlar güvenlik görevlileri eşliğinde dışarı çıkarıldılar. Gitmiş. — Bölüm 5: Farklı Bir Hayat O gece balkonda durup onların kapıların ardında kayboluşlarını izledim. Küçük. Önemsiz. Avukatım her şeyi doğruladı: boşanma, velayet, suçlamalar. Her şey bitmişti. — Daha sonra Leo yanıma oturdu ve dondurma yedi. "Geri dönecekler mi?" diye sordu. Onu kendime doğru çektim. "Hayır," dedim. "Neden?" "Çünkü biz böyle insanların hayatımızda kalmasına izin vermeyiz." Yavaşça başını salladı. "Burası bizim yerimiz mi?" Gülümsedim. "Evet." "Ve burada güvendesiniz."
