Altı ay boyunca küçük kız kardeşime ilaçları için para gönderdim
Eskişehir'den eve dönüş yolunda arabayı kenara çekip saatlerce ağladım. Eve vardığımda kocam Emre’nin karşısına geçtim. Aylardır ona söylediğim yalanları, gizlice çektiğim tüm paraları ve Melis’in korkunç oyununu dürüstçe anlattım. Emre beni sessizce dinledi. Parayı kaybettiğimiz için kızgındı ama uğradığım bu ağır ihanet karşısında bana sarıldı ve beni asla yalnız bırakmadı. Ertesi gün ilk iş olarak ertelediğim safra kesesi ameliyatım için gün aldım ve sağlığımı geri kazandım. Melis’e gönderdiğim her kuruşun banka dökümlerini ve dolabında bulduğum sahte belgelerin fotoğraflarını avukatıma teslim ederek ona nitelikli dolandırıcılıktan dava açtım. Mahkeme süreci hâlâ devam ediyor ve o lüks eşyaların çoğuna el konuldu. Melis beni defalarca aradı, ortak akrabalarımızı araya sokup davayı geri çekmem için yalvardı ama benim için o dolap kapağı kapandığında, kardeşliğimiz de sonsuza dek bitti. İnsanı en derinden yaralayan şey düşmanları değil, uğruna canını verebileceği insanların vurduğu darbeler oluyormuş; ben bunu en ağır şekilde öğrendim.