Babam, 18 yaşıma bastığım gün kendi evimizde

“Çünkü o kutunun içindekiler, babam hakkında bildiğimi sandığım her şeyi altüst etmişti. Üstelik en dipte, üzerinde benim adımın yazılı olduğu kapalı bir  zarf vardı.  Zarfın üzerine babamın el yazısıyla yalnızca şu cümle yazılmıştı:‘Oğlum, yıllardır senden sakladığım gerçeği artık öğrenmelisin...’” Zarfı açmadan önce kutunun içindekileri masaya çıkardım. Çocukluğumdan kalma, tabanları açılmış mavi spor ayakkabılarım vardı. On iki yaşımda okul gösterisinde taktığım kırmızı kravat, annemin soluk bir fotoğrafı ve her ayın birine ait, tarihlerle doldurulmuş altmış küçük makbuz...Hepsinde aynı tutar yazıyordu: 7.500 TL.“Bunları neden saklamış?” diye fısıldadım.İhsan amca sandalyeyi çekip karşıma oturdu.“Cevabı mektupta, Baran.”Zarfı açtım. Babamın alıştığım sert, köşeli yazısını görür görmez boğazım düğümlendi.“Oğlum,” diye başlıyordu, “benden nefret ederek büyüdüğünü biliyorum. Sana ne kadar haksızlık ettiğimi de biliyorum. Bu satırlar kendimi affettirmek için değil, seni yıllardır takip eden tehlikeyi anlatmak için yazıldı.”Son kelimeyi iki kere okudum.Tehlike mi?Mektup devam ediyordu.“Annenin ölümünden sonra sana bütün gerçeği söyleyemedim. Çünkü ölmeden iki gün önce benden bir söz istedi. Bunu tutmaya çalışırken senin çocukluğunu mahvettim.”Gözlerimi İhsan amcaya kaldırdım.“Annem hastalıktan ölmüştü. Bana öyle söylemişti.”İhsan amca başını eğdi.“Annenin ölüm belgesinde yazanla gerçekte olan aynı değildi.”Mideme bir taş oturmuş gibi hissettim. Mektubu yeniden okumaya başladım.“Annen belediyenin muhasebe biriminde çalışıyordu. Büyük bir ihale dosyasında sahte ödemeler bulmuştu. Paralar, nüfuzlu insanların kurduğu şirketlere aktarılıyordu. Bunu bildirdiği gece arabasının frenleri tutmadı. Polis kazaydı dedi. Ben inanmadım.”O an çocukluğuma ait bir görüntü canlandı: Babamın sabaha kadar pencere önünde oturduğu, her geçen arabaya dikkatle baktığı geceler.“Peki neden bana hiçbir şey anlatmadı?” dedim.“Çünkü tehdit etmişlerdi,” dedi İhsan amca. “Seni de.”Mektubun diğer sayfasına geçtim.“Annenin elindeki belgelerin nerede olduğunu bilmiyorlardı. Bizde olduğunu düşündüler. Seni korumak için kapımıza gelen herkese mesafeli davrandım. Seni şımartmaya, her istediğini almaya korktum. Bize yaklaşmak isteyenlerin dikkatini çekmemek için sıradan ve yoksul görünmeye çalıştım.”

Diğer Tarifler