Boşanma Sonrası Çocuklar ve Yeni Hayat
Yine de onları götürebileceğime dair belgeyi az önce imzaladın.” Ağzı açıldı, sonra tekrar kapandı. O sabah ilk kez kendinden emin görünmüyordu. Pişman değildi, kalbi kırılmamıştı. Sadece ne yapacağını şaşırmıştı. Ayağa kalkıp çantamı aldım. “Acelem var demiştin. Metresin seni bekliyor.” Yüzü karardı. “Şimdi gururlu ayaklarına yatma. Kaybettin.” Eğilip, yetişkinler onları çok sık hayal kırıklığına uğrattığında çocukların öğrendiği o sessiz itaatle bekleme salonunda resim yapan kızım Defne’yi kucağıma aldım. Oğlum Ali yanıma geldi ve elimi tuttu. Sonra, sanki kader tarafından ayarlanmış gibi, binanın girişine siyah lüks bir cip yanaştı. Şoför aşağı indi, arka kapıyı açtı ve sordu: “Ceyda Hanım, hazır mısınız?” Selim önce arabaya, sonra bana baktı. “Bu da ne?” Son bir kez ona döndüm. Aslında söylemek istediğim şuydu: Bu, küçümsediğin kadının kırıntılar için yalvarmayı bıraktığı andaki görüntüsüdür.Söylediğim ise şu oldu: “Şu andan itibaren çocuklar ve ben yeni hayatına müdahale etmeyeceğiz.” O cevap veremeden dışarı çıktım. Arkamdan Merve’nin, “Blöf yapıyor,” diye tısladığını duydum. Ama blöf yapmıyordum. Haftalardır yapmıyordum. Araca bindiğimde şoför bana büyük bir zarf uzattı. “Melih Bey bunu size bizzat vermemi istedi.” Araba trafiğe çıkarken zarfı açtım. İçinde banka havaleleri, tapu kayıtları ve fotoğraflar vardı. Fotoğrafların birinde Selim, yirmi altı yaşındaki metresi Pelin ile bir emlak ofisindeydi; ikisi de lüks bir dairenin sözleşmesine bakıp gülüyorlardı. Peşinatın kaynağı işaretlenmişti. Para, Selim’in “zor durumda” olduğunu iddia ettiği şirketiyle bağlantılı bir hesaptan gelmişti.Başka bir sayfa daha kötü bir şeyi gösteriyordu: Ortak evlilik varlıklarımızdan paravan hesaplara aktarılan, sonra da gizli şirketler üzerinden mülk alımlarına dönüştürülen paralar. Nihat amcam haklıydı. Selim beni sadece aldatmamıştı. Tırnaklarının arasında hâlâ benim param varken, gizlice kendine yeni bir hayat kurmuştu. Ali bana sokuldu. “Anne?” Hemen yumuşayarak ona döndüm. “Efendim canım?” “Babam sonra gelecek mi?” Saçlarını okşadım. “Bugün değil.” Sanki bu cevabı zaten bekliyormuş gibi başını salladı. Telefonum titredi.