GENÇ BİR KADINI HİÇBİR SEBEP GÖSTERMEDEN

İlk polis ağır hareketlerle elini Ceylin'in şortunun sağ cebine soktu. Parmaklarına gelen şeyi kavrayıp dışarı çıkardı. Ancak avucundaki nesneye baktığı anda yüzündeki alaycı gülümseme kayboldu. Bir an gözlerine inanamadı. Ardından elindekini yanındaki arkadaşına gösterdi. İkinci polis de gördüğü şey karşısında bir anda bembeyaz kesildi. Polisin elinde, deri bir kılıfın içerisine yerleştirilmiş resmî bir kimlik vardı. Kimliğin üzerinde Ceylin'in fotoğrafı, adı ve görevini gösteren bilgiler bulunuyordu. CEYLİN ERDEM — EMNİYET GENEL MÜDÜRLÜĞÜ POLİS BAŞMÜFETTİŞİ. Üstelik kimliğin hemen arkasında, üzerinde gizlilik ibaresi bulunan küçük bir görev kartı vardı. İlk polis, kimliği birkaç kez çevirdi. Sonra titreyen elleriyle arkadaşına uzattı. "Bu... Bu gerçek mi?" Ceylin, arabanın kapısına yaslanmış hâlde sakinliğini koruyordu. "Kimliğimin gerçek olup olmadığını sistemden kontrol edebilirsiniz. Ama önce kelepçelerimi çıkarmanızı tavsiye ederim." İkinci polis telaşla kelepçenin anahtarını çıkardı. Ancak elleri öylesine titriyordu ki anahtarı deliğe sokmakta bile zorlandı. "Başmüfettişim, gerçekten çok özür dileriz! Sizi tanıyamadık!" Ceylin'in yüzündeki ifade değişmedi. "Beni tanısaydınız ne olacaktı?" İki polis de sustu. Ceylin sorusunu tekrarladı. "Kim olduğumu bilseydiniz bana böyle davranmayacaktınız, öyle mi?" İlk polis yutkundu. "Yanlış anlaşılma oldu efendim." "Hayır! Burada yanlış anlaşılma olmadı. Siz yetkinizi kullanarak bir insanı korkutmaya çalıştınız. Tek fark, o insanın bugün ben olmam." Kelepçeler açıldığında Ceylin bileklerini ovuşturdu. Derisinde belirgin kızarıklıklar oluşmuştu. İlk polis hemen belgelerini arabanın tavanından alıp kendisine uzattı. "İsterseniz bu olayı burada kapatalım. Gerçekten kötü bir niyetimiz yoktu." Ceylin ehliyetini aldı. "Benim burada olmamın sebebi zaten sizin gibi memurları araştırmak." Bu sözler üzerine iki polisin yüzündeki korku daha da büyüdü. Çünkü Ceylin, sıradan bir yolculuk yapmıyordu. Üç ay önce Emniyet Genel Müdürlüğüne, bu güzergâhta görev yapan bazı trafik polisleri hakkında çok sayıda şikâyet ulaşmıştı. İddiaya göre iki polis, özellikle yalnız seyahat eden sürücüleri durduruyor, çeşitli bahanelerle korkutuyor ve ceza yazmamak karşılığında para istiyordu. Ancak şikâyetlerin hiçbiri yeterli delille desteklenememişti. Çünkü olayların yaşandığı bölgede güvenlik kamerası bulunmuyordu. Üstelik şikâyetçi olan sürücüler, sonradan ifadelerini değiştirmişti. Ceylin tam da bu nedenle görevlendirilmişti. Fakat polislerin bilmediği çok daha önemli bir ayrıntı vardı. Ceylin, aracına binmeden önce telefonundaki ses kaydı uygulamasını çalıştırmıştı. Ayrıca aracının ön ve iç kameraları da yolculuk boyunca kayıt yapıyordu. "Şimdi ikinizden de adınızı ve sicil numaranızı istiyorum." İlk polis cevap vermeye hazırlanırken arkadaşı koluna dokundu. "Bir dakika! Sizin gerçekten müfettiş olduğunuzu nereden bileceğiz?" Ceylin başını hafifçe salladı. "İşte şimdi doğru bir soru sordunuz. Keşke beni kelepçelemeden önce de mesleğinizin gerektirdiği dikkati gösterseydiniz." Telefonunu çıkardı ve kayıtlı bir numarayı aradı. "Komiserim, konumuma ekip gönderebilirsiniz. Aradığımız iki memurla karşılaştım." Telefonun diğer ucundan gelen cevap, polislerin duyabileceği kadar yüksekti. "Anlaşıldı başmüfettişim. Ekiplerimiz yaklaşık beş dakika içerisinde orada olacak." İlk polis birden Ceylin'e yaklaştı. "Efendim, benim iki çocuğum var. Bu olay sicilime işlenirse mesleğimi kaybedebilirim." Ceylin ona dikkatle baktı. "Benim de bir annem var. Az önce beni zorla arabadan çıkarırken annemi aradığımda neden cevap vermediğimi düşünmediniz bile." Adam başını eğdi. Tam o sırada ikinci polis beklenmedik bir hareket yaptı. Ceylin'in arabanın tavanına bıraktığı telefonuna uzanarak cihazı almaya çalıştı. "Ne yapıyorsunuz?" diye bağırdı Ceylin. Polis telefonu kaptığı gibi asfaltın üzerine fırlattı. Cihaz sert bir ses çıkararak yere çarptı. "Artık hiçbir şey kanıtlayamazsınız!" diye bağırdı adam. Arkadaşı şaşkınlıkla ona döndü. "Sen delirdin mi? Ne yaptığının farkında mısın?" Ceylin ise kırılan telefonuna baktıktan sonra hafifçe gülümsedi. "Telefonumu kırarak kayıtları yok ettiğinizi mi düşündünüz?" Adamın yüzündeki ifade değişti. "Bütün kayıtlar eş zamanlı olarak güvenli bir sisteme aktarılıyor. Üstelik az önce yaptığınız şey de aracımın kamerasına kaydedildi." İkinci polis paniğe kapıldı. Bir an devriye aracına doğru yürüdü. Ancak tam kapıyı açacağı sırada uzaktan siren sesleri duyuldu. Birkaç dakika içerisinde iki ekip aracı olay yerine ulaştı. Araçlardan inen polislerin başındaki komiser, doğrudan Ceylin'in yanına geldi. "Başmüfettişim, iyi misiniz?" "İyiyim komiserim. Ancak hakkımda uygulanan işlemin ve telefonuma verilen zararın kayıt altına alınmasını istiyorum." Komiser hemen yanındaki memurlara döndü.

Diğer Tarifler