Gizemli Uyarı
Görmezden gelmeye çalıştım. Kendime bunun makul bir açıklaması olması gerektiğini söyledim. Ama o gece Rıza uyuduktan sonra sessizce çalışma odasına gittim. En alt çekmeceyi açarken ellerim titriyordu. İçeride belgeler vardı; banka kağıtları, tapu kayıtları... ve üzerinde çocuklarımın isimlerinin yazılı olduğu bir klasör. Ada. Mert. Klasörü açtım. İlk sayfa bir çocuk psikoloğundandı; düzensizlik ve benim çocuklara bakma yeteneğimle ilgili endişeler içeren tıbbi terimlerle doluydu. O an kızımın sorular soran "cici teyze" hakkındaki sözlerini hatırladım. Bir sonraki belge, özel bir okula kayıt yaptırıldığını doğruluyordu. Avrupa’da. Yatılı okul. Ben balayındayken, yani bir hafta içinde başlayacaklardı. Ama en kötüsü en sondaydı. Rıza’ya çocuklarım hakkında karar verme yetkisi veren yasal bir belge. Altında babalarının imzası vardı. Yıllar önce bizi terk eden adamın. Bir şekilde Rıza onu bulmuş ve imzayı attırmıştı. Ertesi sabah elimde dosya ile kahvaltıya indim. Dosyayı Rıza’nın önüne koydum. "Bana sormadan çocuklarımı uzağa gönderme hakkını kendinde mi buluyorsun?" diye çıkıştım. Kaşlarını çattı. "Onlar için daha iyi imkânlar istiyordun." "Böyle değil!" diye bağırdım. O daha fazla tartışamadan bir ses araya girdi. "Bunu senin için yapmadı," dedi tuvaletteki kadın, öne çıkarak. "Kendisi için yaptı." Kendini Canan olarak tanıttı; Rıza’nın yengesiymiş. "Bir keresinde, evlendiğinizde çocukları aradan çıkarmayı planladığını söylediğini duydum," dedi. "Onlara 'ayak bağı' diyordu." Rıza inkar etti ama belgeler her şeyi anlatıyordu. Yüzüğümü çıkarıp klasörün üzerine bıraktım. "Sen bir aile istememişsin," dedim sessizce. "Sen kontrol etmek istemişsin." "Sen de para istemiştin," diye karşılık verdi. Belki bu kısmen doğruydu. Ama bu yüzden çocuklarımı kaybetmeyecektim. O gün çocukları alıp orayı terk ettim. Ardından uzun bir hukuk mücadelesi geldi; pahalı, yorucu ve yıpratıcı bir süreç. Ama sonunda beni kurtaran şey, onun benden habersiz hareket etmesi ve Canan’ın şahitliği oldu. Olaylar soruşturulunca psikolog bile ifadesini geri çekti. Öğrendiğim şey çok basit: Huzur karşılığında çocuklarınızdan vazgeçmenizi isteyen hiç kimse size huzur teklif etmiyordur. Size en önemli şeyin olmadığı bir hayat teklif ediyorlardır. Onunla evlenerek berbat bir seçim yapmıştım. Ama asıl önemli olduğu anda, ben çocuklarımı seçtim.