Gizli Kayıt Evliliği Bitirdi

Kocam, sadece "bebeği kontrol etmek" istediğini söyleyerek taşıyıcı annemizi tek başına ziyaret edip duruyordu. Ama ceketine gizli bir ses kayıt cihazı saklayıp arkamdan ona neler söylediğini duyduğumda kalbim duracak gibi oldu. Sadece bana yalan söylemiyordu; yıkıcı bir plan yapıyordu.Çocuğum olmuyor. İlk denemelerimizde kocam Emre, her negatif gebelik testinde yanımda durup bana destek oldu. Beni kendine çeker, alnımdan öper ve sanki dünyanın en doğal şeyiymiş gibi "Yine deneriz," derdi. Ancak dördüncü başarısız tedaviden sonra bir şeyler değişti.Bebek isimleri hakkında konuşmayı bıraktık. Bütün bir pazar öğleden sonrasını planlayarak geçirdiğimiz bebek odası, yeniden bir depo haline geldi. Çocuğum olmuyor. Çocuk meselesi artık hiç dokunmadığımız bir konu haline gelmişti.Emre'nin restoranlarda ailelere bakışını fark etmeye başladım. Sadece bir anlığına bakıyor, onu izlediğimi fark ettiği anda gözlerini hemen kaçırıyordu. Hiçbir şey söylemedi. Ben de söylemedim. Asıl sorun da buydu zaten. İkimiz de evden çalışıyorduk ve bazen günlerimizi birbirimizin etrafında dans ederek geçiriyormuşuz gibi geliyordu. Nezaketle ve dikkatle birbirimizin yörüngesinde dönüyorduk.Emre'nin restoranlarda ailelere bakışını fark etmeye başladım. Bir akşam, başka bir doktor randevusunun ardından yatağımızın kenarına oturdum ve yüksek sesle söyledim: "Belki de denemeyi bırakmalıyız." Emre sırtı bana dönük bir şekilde pencerenin yanında duruyordu. "Bir çocuk sahibi olmaktan vazgeçmek istemiyorum."Birkaç hafta sonra, koltuğunun altına sıkıştırdığı kalın bir dosya yığını ve yüzünde heyecanlı bir ifadeyle eve geldi. "Taşıyıcı annelik konusunu araştırıyordum." Kağıtlara baktım, sonra ona döndüm. O an, belki de her şeyin düzeleceğini düşündüm. "Bir çocuk sahibi olmaktan vazgeçmek istemiyorum." Bundan sonraki her şeyi o halletti: ajans, avukatlar, görüşmeler... Sonunda beni Ceren ile tanıştırdı. Sıcakkanlı ve sevilecek biriydi. Zaten kendi iki çocuğu da vardı. Sözleşmeler imzalandı. Embriyo transferi başarılı oldu. Ceren hamileydi. Yıllar sonra ilk kez Emre ve ben gerçek bir aile gibi hissettik. Sanki bunca zaman her şeyin yıkılmasını izledikten sonra nihayet birlikte bir şeyler inşa ediyorduk. Embriyo transferi başarılı oldu. Başlarda Ceren'i birlikte ziyaret ediyorduk. Vitaminler, mutfak alışverişi ve internette seçmek için 40 dakika harcadığım bir hamile yastığı götürdük. Ceren güldü ve başını salladı. "Beni çok şımartıyorsunuz." Ancak birkaç hafta sonra Emre yalnız gitmeye başladı. Bir öğleden sonra alnımdan öptü, anahtarlarını aldı ve omzunun üzerinden seslendi: "Canım, Ceren vitaminlerinin bitmek üzere olabileceğini söyledi. Ona biraz götüreceğim." Başlarda Ceren'i birlikte ziyaret ediyorduk. "Şimdi mi?" diye sordum.

Diğer Tarifler