Kayınvalidem Her Ziyaretinde

Skip Ad
10 seconds left
Aradan bir yıl geçti.

Evimiz artık eskisinden çok daha huzurluydu.

Neriman Hanım hâlâ bizi ziyaret ediyordu ama her gelişinde önce kapıyı çalar, içeri girdikten sonra da gülümseyerek, "Müsait misiniz?" diye sorardı.

En küçük bir dolabı bile açmadan önce izin istemesi, ilk zamanlar bana tuhaf gelmişti.

Sonra bunun aslında saygının en sade hâli olduğunu fark ettim.

Bir pazar sabahı birlikte kahvaltı hazırlıyorduk.

Murat mutfakta çayı demliyor, ben masayı kuruyordum.

Neriman Hanım elinde reçel kavanozuyla yanıma geldi.

Sessizce, neredeyse fısıldayarak konuştu.

"Sana bir şey söylemek istiyorum."

Dinlemek için ona döndüm.

"Yıllarca 'Ben anneyim, istediğimi yaparım.' diye düşündüm."

Derin bir nefes aldı.

"Meğer annelik, sınırları aşmak değil; o sınırlara saygı duymayı da öğrenmekmiş."

Bu kez gülümsedim.

"Teşekkür ederim."

"Neden?"

"Bunu söyleyebildiğin için."

Kahvaltı boyunca ilk kez hiçbirimiz geçmişi konuşmadık.

Buna gerek de kalmamıştı.

Çünkü bazı özürler, yüzlerce açıklamadan daha güçlüydü.

Masayı toplarken Murat yanıma yaklaştı.

"İyi ki o kutuyu hazırlamışsın."

Gülerek başımı salladım.

"Ben de o zamanlar sadece çaresizdim."

"Hayır," dedi.

"Sen kavga çıkarmadan kendini savunmanın bir yolunu buldun."

O söz beni düşündürdü.

Gerçekten de o gün kazanan taraf ben değildim.

Kazanan, birbirimizin sınırlarını öğrenen ailemiz olmuştu.

Akşam herkes gittikten sonra yatak odamıza çıktım.

Çekmeceyi açtım.

Renkli simlerden birkaç tanesi hâlâ köşelerde duruyordu.

Temizlik yaparken özellikle bırakmıştım.

Onlara baktım ve istemsizce gülümsedim.

Çünkü bazen küçücük bir sim tanesi bile insana önemli bir şeyi hatırlatabiliyordu.

İnsan, kendine ait olanı korumaktan suçluluk duymamalıydı.

Mahremiyet gizlemek değildir.

Mahremiyet, güvenin yaşadığı yerdir.

Ve güven ancak herkes o kapıyı çalmayı öğrendiğinde gerçekten büyüyebilir.

O gün anladım ki güçlü evlilikler, yalnızca sevgiyle değil; birbirinin sınırlarına gösterilen saygıyla ayakta kalır.

Çünkü bir yuvayı ev yapan şey duvarlar değildir.

O duvarların içinde herkesin kendini güvende hissedebilmesidir.

Diğer Tarifler