Kızım kanser teşhisi aldıktan sonra erkek arkadaşı onu terk etti


‘Artık o sözü tutamıyorum.’

Salona bir sessizlik çöktü. Kocam Bora'ya birkaç adım kala durmuştu. Lalin ise elbisesinin eteğini iki eliyle sıkıca tutuyordu. Oğlanın sahneye çıkıp onu herkesin önünde utandıracağından korktum. Mikrofonu kapatması için öğretmene işaret ettim ama Bora konuşmaya devam etti.

‘Üç ay önce Lalin bana hastalığını söylediğinde korktum. Onu kaybetmekten korktum. Ama ayrılığımızın sebebi bu değildi.’

Arka sıralardan biri ‘Öyleyse neydi?’ diye seslendi. Bora gözlerini kaçırmadı.

‘Lalin'in hastalığını sınıftan birine anlattım. Sadece yardım istemek için söylediğimi düşündüm. Ertesi gün neredeyse herkes öğrenmişti. Lalin bunu ailesine bile söylemeden önce okulda konuşuluyordu.’

Lalin'in yanakları kızardı. Gerçekten de teşhisten hemen sonra bir dedikodu yayılmıştı. Biz bunu hastanede rastladığımız bir tanıdığa bağlamıştık. Bora ise başını öne eğip devam etti.

‘O gün bana güvenini kaybetti. Bana kimseye söylemememi, özellikle de ailesini üzmememi söyledi. Sonra benden uzak durmamı istedi. Ben de herkes ayrılığı benim istediğimi sansın diye sustum.’

Kocam dönüp kızımıza baktı. Lalin başını hafifçe sallıyordu. Oğlanın anlattıklarını doğruluyordu ama gözlerinden yaşlar akıyordu.

Bora derin bir nefes aldı. ‘Ona ilk başta iyi niyetle yaklaşmış olabilirim ama bir sırrı koruyamadım. Bugün buraya uzun bir elbiseyle gelmemin sebebi de ona gülmek değil. O mavi elbiseyi birlikte seçmiştik. Saçlarını kaybettiğinde baloya herkes gibi gidemeyeceğini söyledi. Ben de kalabalık içinde tuhaf görünen tek kişinin o olmamasını istedim.’

Bir kız alkışlamaya başladı. Lalin elini kaldırıp durmasını istedi. İnsanların alkışlamasını değil, konuşmak için alan bırakmasını istiyordu.

‘Bora,’ dedi, sesi pek yüksek çıkmadı, ‘ben senden bunu anlatmanı istemedim.’

Bora mikrofonu indirdi. ‘Biliyorum. Yine yanlış yaptım. Özür dilerim.’

Tam o sırada okul müdür yardımcısı sahneye yaklaştı. Herkesin önünde konuşmanın uygun olmadığını belirtti. Lalin'in yüzündeki ifadeyi görünce ben de araya girdim. ‘Kızım isterse şimdi buradan çıkabilir,’ dedim. ‘Kimse onu dinlemeye zorlayamaz.’