Kızının Son Hediyesi Duygusal Veda

Konuşmaya çalışarak başımı salladım. “O… tüm bunları o yapmış…” Ablam içeri girdi ve bana sarıldı. Bırakırsam sanki tekrar paramparça olacakmışım gibi ona tutundum. “Birlikte bakacağız,” dedi. Ve öyle de yaptık. İkinci kutuyu açtık. Üzerinde “Bakım Planları” yazıyordu. “O… tüm bunları o yapmış…” İçinde basit, yazıcıdan çıkartılmış çizelgeler vardı. Sabah rutinleri. Yemek fikirleri. Dışarı çıkmamı hatırlatan notlar. Sayfaların arasına yapışkanlı notlar sıkıştırılmıştı. “Bugün sıcak bir şeyler ye. Yediğini bilirsem kendimi daha iyi hissederim.” “Kahvaltıyı yine atlama.” Birkaç yemek kitabı da vardı, sayfaları işaretlenmiş ve kenarlarına notlar alınmıştı. Kitaplardan birini göğsüme bastırdım. “Yavrum her şeyi düşünmüş…” diye fısıldadım. Canan sadece omzumu sıktı. İçinde basit çizelgeler vardı. Üçüncü kutunun etiketi “İhtiyaç Duyacağın İnsanlar” idi. İçinde bir isim listesi vardı. Komşular. Elif’in arkadaşı Ada’nın annesi. Hülya Hanım ve Ahmet Bey. Her ismin yanında bir not vardı. Neden önemli oldukları ve onlara ne zaman ulaşmam gerektiği yazıyordu. Canan yavaşça nefes verdi. “Elif belli ki yalnız hissetmeni istememiş.” İçinde bir isim listesi vardı. Dördüncü kutu farklıydı. “İlk Unutacağın Anılar.” Bunun mümkün olabileceğini düşünmemiştim. Ama açtığımda haklı olduğunu anladım. Daha önce hiç görmediğim fotoğraflar vardı. Elif mutfakta gülerken, yerde bağdaş kurmuş kitap okurken. Bazılarına notlar iliştirilmişti. “Bu, krepleri yaktığın ve 30 dakika boyunca güldüğümüz gündü.” Gözyaşlarımın arasından titrek bir kahkaha döküldü. “Bunu unutmuşum…” Ablam yumuşakça gülümsedi. “O unutmamış.” Bunun mümkün olabileceğini düşünmemiştim. Beşinci kutu beni biraz korkuttu: “Acı Gerçek.” Açmadan önce tereddüt ettim. İçinde bir günlük vardı. Yavaşça kapağını açtım. Her sayfası el yazısıyla doluydu. Kızım doktor randevuları, kendini daha güçsüz hissettiği günler ve ben gizlemeye çalışsam bile bunu yüzümden nasıl okuduğu hakkında yazmıştı. “Biliyormuş…” diye fısıldadım. Canan sessizce başını salladı. Her sayfası el yazısıyla doluydu. Elif benim hakkımda yazmıştı.