Ölmek üzere olan babamı kurtarmak için benden yaşça büyük bir adamla evlenmeyi kabul ettim
Ölmek üzere olan babamı kurtarmak için benden yaşça büyük bir adamla evlenmeyi kabul ettim, ancak tüyler ürpertici bir şartla: Her gece yatmadan önce gizemli bir hap yutmak zorundaydım… ve o zamanlar bunun bana gerçekten ne yaptığını bilmiyordum. Ama bir gün gizli bir kamera kurdum ve keşfettiğim şey beni derinden sarstı. Onunla aşktan evlenmedim. Başka seçeneğim olmadığı için evlendim. Hayatım bir anda değişti. Bir zamanlar güçlü ve yıkılmaz olan babam aniden çöktü. Doktorlar acil ameliyat gerektiğini söylediler, ancak maliyet çok yüksekti. Hiçbir birikimim yoktu, başvurabileceğim kimse yoktu. Sonra o ortaya çıktı. Babamın eski bir tanıdığı. Zengin, gizemli ve ürkütücü derecede sakin bir adamdı. Babamın ameliyat masraflarını karşılamayı teklif etti. Karşılığında ise onunla evlenmem gerekiyordu. Reddedemedim. İlk geceden itibaren her şey garipleşti. Her gece bana bir hap veriyor, ardından derin bir uykuya dalıyordum. Sabah olduğunda ise hiçbir şey hatırlamıyordum. Aylar boyunca bu böyle devam etti. Sonunda yatak odama gizli bir kamera yerleştirdim. Görüntüleri izlediğimde adamın geceleri yatağımın yanına oturup beni sessizce izlediğini gördüm. Ama asıl şok henüz gelmemişti. Videoyu biraz daha ileri sardım. Adam cebinden eski, yıpranmış bir fotoğraf çıkardı. Fotoğrafı görünce nefesim kesildi. Fotoğraftaki kadın bana inanılmaz derecede benziyordu. Aynı gözler. Aynı gülüş. Aynı yüz hatları. Adam fotoğrafa uzun süre baktıktan sonra sessizce ağlamaya başladı. Hayatım boyunca böyle bir görüntü görmemiştim. Sert ve duygusuz görünen bu adam, küçük bir çocuk gibi gözyaşı döküyordu. Ertesi gece hapı yutmuş gibi yaptım. Dilimin altına sakladım ve uyuyormuş numarası yaptım. Yarım saat sonra kapı açıldı. Adam içeri girdi. Bu kez gözlerimi kapalı tuttum. Yatağın kenarına oturdu ve fısıldadı: “Beni affet, Leyla...” Leyla? Kalbim hızla çarpmaya başladı. Adam konuşmaya devam etti. “Onu her gördüğümde seni görüyorum. Aynı annesi gibi...” Bir anda her şey değişti. Sözleri bana değil, başka birineydi. Ertesi gün evde araştırma yapmaya başladım. Çalışma odasının kilitli çekmecelerini karıştırdım. Sonunda eski belgeler buldum. Belgeler arasında yıllar öncesine ait hastane kayıtları ve birkaç fotoğraf vardı. Fotoğraflardaki kadın, videoda gördüğüm kişiyle aynıydı. Ve fotoğrafların arkasında tek bir isim yazıyordu: Leyla. Belgeleri inceledikçe inanılmaz gerçeği öğrendim. Leyla benim annemdi. Annem ben üç yaşındayken hayatını kaybetmişti. Babam onun hakkında neredeyse hiç konuşmazdı. Fakat öğrendiğim şey çok daha sarsıcıydı. Bu adam annemin eski nişanlısıydı.