Sadece Benim Girmeme İzin Veriyorlar

Melek Hanım'ın odasından çok uzakta bulunan küçük güvenlik ofisinde nefesimi toparlamaya çalışıyordum. Hemşire bilgisayar ekranını durdurmuş, yüzüme dikkatle bakıyordu. "Devamını izlemek istediğinizden emin misiniz?" diye sordu. Boğazımdaki düğümü yutarak başımı salladım. Ekran yeniden hareket etmeye başladı. İlk görüntülerde Murat, her zamanki gibi annesinin odasına giriyordu. Fakat birkaç dakika sonra beklenmedik bir şey oluyordu. Annesinin odasından çıkıyor, koridorun sonundaki asansöre biniyor ve rehabilitasyon katına değil, hastanenin idari bölümüne yöneliyordu. Ardından 214 numaralı odaya giriyordu. Hemşire videoyu durdurdu. "Her gün aynı şeyi yaptı," dedi. "Önce annesini beş dakika ziyaret etti. Sonra saatlerce başka bir odada kaldı." Başım dönmeye başlamıştı. "Orada kim var?" Hemşire derin bir nefes aldı. "Bunu size söyleme yetkim yok. Ama o odadaki kişinin dosyasında acil durumda aranacak tek isim Murat." Kalbim hızla çarpmaya başladı. "Bu nasıl mümkün olabilir?" Tam o sırada kapı açıldı. İçeri Melek Hanım'ın doktoru girdi. Bizi görünce kısa bir sessizlik oldu. Doktor, hemşireye dönerek, "Sanırım artık gerçeği öğrenme zamanı geldi," dedi. Bana oturmamı işaret etti. "Öncelikle şunu bilmelisiniz," diye söze başladı, "Melek Hanım'ın durumu düşündüğünüz kadar kötü değil. Bugün yaşadığı rahatsızlık kontrol altına alındı." Derin bir nefes aldım. "Ama Murat?" Doktor gözlüğünü çıkarıp masaya bıraktı. "Murat bize bazı gerçekleri söylemedi." O sırada koridordan yaşlı bir kadın sesi duyuldu. "Onu içeri alabilir miyim?" Kapı aralandı. İçeri tekerlekli sandalyede, ellili yaşlarının sonunda zarif bir kadın girdi. Solgun görünüyordu ama yüzünde sıcak bir ifade vardı. Kadını daha önce hiç görmemiştim. Kadın beni görünce gözleri doldu. "Demek sen..." dedi titrek bir sesle. "Sana yıllardır ulaşmaya çalışıyorum." Şaşkınlıkla doktora baktım. Doktor konuştu. "Bu hanımefendinin adı Nermin." Nermin gözyaşlarını silerken devam etti. "Ben Murat'ın teyzesiyim." Şaşkınlığım daha da arttı. "Murat bana hiç sizden bahsetmedi." "Çünkü aile yıllar önce beni dışladı." Odada ağır bir sessizlik oluştu. Nermin yavaşça anlatmaya başladı. Yıllar önce Melek Hanım ile büyük bir miras kavgası yaşandığını, iki kardeşin bir daha konuşmadığını söyledi. Kendisi ağır bir böbrek hastalığına yakalanınca kimsesi kalmamıştı. Murat onu tesadüfen bulmuş, kimliğini öğrendiğinde gizlice hastaneye yatırmıştı.

Diğer Tarifler