11 YIL BOYUNCA KAYINVALİDEME ÖZ ANNEM GİBİ BAKTIM
Herkesin bakışları bu kez bana döndü. Ben hâlâ ayaktaydım. Ellerim titriyordu ama içimde… tuhaf bir sakinlik vardı. 11 yıl boyunca ilk kez… hiçbir şey yapmak zorunda değildim. Seçim artık benim değildi. Seçim… onundu. Görümcem sinirle çantasını kaptı. “Bu saçmalığı kabul etmiyorum!” dedi. “Gerekirse dava açarım!” Avukat başını salladı. “Elbette açabilirsiniz. Ancak vasiyet hukuken oldukça sağlam hazırlanmış.” Kadın bir şey söylemeden kapıya yöneldi. Tam çıkarken bir an durdu… arkasını dönmeden konuştu: “Senin yüzünden…” dedi dişlerini sıkarak. Ama cümlesini tamamlayamadı. Çünkü ikimiz de biliyorduk. Bu benim yüzümden değildi. Bu… onun hiç orada olmamasının sonucuydu. Kapı sertçe kapandı. Ve o an… ilk kez derin bir nefes aldım. Günler geçti. Görümcem dava açmadı. Ama şartı da kabul etmedi. Ne aradı, ne sordu. Sanki hiç var olmamışız gibi hayatına devam etti. Tam bir yıl beklemeye bile gerek kalmadı. Üçüncü ayın sonunda, avukattan resmi bildirim geldi. Koşul yerine getirilmediği için… İstanbul ve İzmir’deki iki evin mülkiyeti bana devrediliyordu. Belgeyi elime aldığımda… uzun süre bakakaldım. Gözlerim doldu. Ama bu sefer… acıdan değil. Anlamaktan. O kadın… son nefesine kadar konuşamamıştı belki. Ama susmamıştı. Beni görmüştü. Her gece uyanışımı… Her yorgunluğumu… Her vazgeçişimi… Ve belki de… kendi kızının eksikliğini. O bana 5.000 lira bırakmamıştı. O bana… bir sınav bırakmıştı. Ve aslında… Gerçeği ortaya çıkarmıştı. Aylar sonra, İstanbul’daki evin balkonunda otururken çayımı içiyordum. Hava sakindi. İçim de öyle. Telefonum çaldı. Numarayı tanımadım. Açtım. Karşıdan tanıdık bir ses geldi. Görümcem. Uzun bir sessizlik oldu. Sonra yavaşça konuştu: “…Ben yapamazdım,” dedi. Sesi ilk kez… kırılmıştı “Biliyorum,” dedim. Bir süre daha sustu. Sonra ekledi: “Sen… gerçekten hak etmişsin.” Telefon kapandı. Ben telefonu yavaşça masaya bıraktım. Gökyüzüne baktım. Ve içimden sadece tek bir şey geçti: “Ben zaten hiçbir zaman miras için kalmamıştım.” Ama bazen… Hayat, en büyük karşılığı… en geç anda verir.