Kardeşimin Düğününe Gittim
Kâğıdı yeniden çevirdim. Belki dönüş biletleri ayrı alınmıştı. Ama Taylan'ın elindeki belgelerde onun adına düzenlenmiş bir dönüş rezervasyonu yoktu. 'Taylan, sen Antalya'dan ne zaman döneceksin?' diye sordum. Kardeşim gülümsedi. 'Şebnem söyleyecek. Önce denizi göreceğiz. Sonra sürpriz varmış.' Şebnem'in gözleri elimdeki kâğıda kaydı. 'Biletleri ver,' dedi sertçe. 'Dönüş rezervasyonu neden yalnızca senin adına?' 'İki ayrı rezervasyon yaptık. Sana hesap vermek zorunda değilim.' 'Haklısın. Ama Taylan'ın kendi dönüşünü bilmeye hakkı var.' Annem araya girdi. 'Kuzey, bugün benim doğum günüm. Lütfen herkesin önünde tartışmayın.' Taylan'ın yüzündeki mutluluk kaybolmuştu. Parmakları smokininin düğmeleriyle oynuyordu. Çocukluğundan beri endişelendiğinde böyle yapardı. 'Biraz yalnız konuşabilir miyiz?' dedim. Şebnem hemen itiraz etti. 'Artık karısı benim. Benden gizli konuşamaz.' Taylan başını kaldırdı. 'Ben Kuzey'le konuşmak istiyorum.' Mutfağa geçtik. Ona su verdim ve karşısına oturdum. Kardeşimin yerine karar vermek istemiyordum. Önce kendi düşüncelerini öğrenmeliydim. 'Şebnem'i seviyor musun?' 'Evet. Bana yakışıklı diyor. Benimle dans ediyor.' 'Peki seni üzdüğünde ne yapıyorsun?' Bir süre düşündü. 'Özür diliyorum. Bazen çok soru soruyorum, o da sinirleniyor.'