Kızım kamptan döndüğünde saçları ıslaktı
O gece sabaha karşı, telefonuma düşen bilinmeyen bir numaradan gelen tek satırlık mesajla irkildim: "Kayıt defterinin arka sayfasına bakın. 2021 yazına." Polis kamp alanındaki dijital kayıtları incelemeye almıştı ama o mesaj, meselenin sadece bilgisayarlardan ibaret olmadığını söylüyordu. Mesajı gönderen numara ertesi sabah kullanım dışıydı; muhtemelen tek kullanımlık bir hattı. Ama o tek cümle, hem benim hem de soruşturmayı yürüten dedektifin bütün odağını değiştirdi. Ertesi gün emniyette ifade verirken o mesajı gösterdim. Dedektif, yüzündeki o alışıldık sakinliği bir anlığına kaybetti. İki gün sonra kampın eski, rutubetli depo odasındaki fiziksel arşivlere el konuldu. Ve işte o zaman, yıllardır üstü örtülen o karanlık tablo gün yüzüne çıktı. Kızımın omzuna sarılı olan o eski battaniyenin köşesinde, soluk mavi iplikle işlenmiş küçük bir baş harf vardı: "E." İlk başta kampın demirbaşı sanmıştık. Ama arşivdeki eski yoklama defterlerinin en arka sayfasında, 2021 yazına ait kayıtlarda, yanına kırmızı kalemle çizik atılmış bir isim duruyordu. Kampın o dönemki hemşiresi, yıllar sonra vicdan azabına dayanamayıp o gece bana o mesajı atmıştı. Kamptaki gölette yaşanan "küçük bir kaza" olarak kapatılan o olayda, aslında bir çocuk gözetimsiz bırakılmış, boğulma tehlikesi geçirmiş ve ailesine "kendi dikkatsizliği" denilerek olayın üstü kapatılmıştı. Kızımın saçlarının ıslak olması ve banyodan korkması da aynı ihmalin bir tekrarıydı. Kamp yönetimi, itibarları zedelenmesin ve kamp kapatılmasın diye çocukları korkutup susturuyor, ıslanan kıyafetlerini ve eşyalarını gizlice değiştirip ailelere hiçbir şey olmamış gibi teslim ediyordu. Kızımın üzerindeki o battaniye, yıllar önce aynı gölette aynı korkuyu yaşayan ve o günden beri sudan korktuğu için evinden bile çıkamayan Efe’ye aitti. Kamp yönetimi, delilleri yok etmek yerine o eski battaniyeyi depoya kaldırmış, panik anında da kızıma vermişti. 112’yi aramam, sadece kızımın o gün yaşadığı travmanın büyümesini engellemedi. Yıllar önce "kaza" denilerek susturulan o çocuğun ailesine de ulaşıldı. Ertesi hafta kamp mühürlendi, sorumlular hakkında ihmal ve delil karartma suçlarından dava açıldı. Kızım şimdi haftada iki gün oyun terapisine gidiyor. Dün akşam ilk kez banyonun kapısını kendi başına açtı. Ve ben o an bir kez daha anladım: Bir annenin içindeki o huzursuz sesi dinlemesi, bazen yıllardır süren bir sessizliği yıkmaya yetiyor.