Kocam evde yokken kayınpeder bana bir çekiç alıp tuvaletin arkasındaki fayansları kırmamı söyledi
İyi misin? Sesin neden çıkmıyor? — diye tekrar sordu. Tam cevap verecekken banyodaki ışık bir anda gidip geldi. Ardından kapının dışından sert bir ses duyuldu. Tak… tak… tak… Donup kaldım. Evde yalnız olmam gerekiyordu. Kalbim deli gibi atarken kapıya doğru baktım. Sonra kayınpederimin sözleri aklımda yankılandı: “Bu konuşma kimsenin kulağına gitmemeli…” Kapının kolu yavaşça aşağı indi. O an anladım ki, duvarın arkasında saklanan sır sadece bir başlangıçtı. Asıl korkunç olan, bu gerçeği bilen insanların hâlâ etrafımda olmasıydı.