Kocam Üç Yıl Boyunca Her Akşam Beni Yalnız Bıraktı

Erkut'un arabası, şehrin eski sanayi bölgesindeki bir rehabilitasyon merkezinin önünde durdu. Tabelayı görünce nefesim kesildi. UMUT YAŞAM VE REHABİLİTASYON MERKEZİ. Burası annemin üç yıl önce hayatını kaybetmeden önce tedavi gördüğü yerdi. O günlerden beri kapısının önünden bile geçmemiştim. Annemin son günlerini hatırlamak hâlâ canımı yakıyordu. Erkut'un burada ne işi vardı? Arabamı karşı kaldırıma park edip peşinden girdim. Danışmadaki kadın beni tanıdı. 'Sezin Hanım? Hoş geldiniz. Uzun zaman oldu.' 'Az önce içeri giren adamı arıyorum. Eşim Erkut.' Kadının yüzündeki ifade değişti. 'Erkut Bey'i tanıyorum ama hastalarımız hakkında bilgi veremem.' Tam cevap verecektim ki koridorun sonundaki kapı açıldı. Erkut dışarı çıktı. Yanında tekerlekli sandalyede oturan yaşlı bir adam vardı. Adamın dizlerinde kahverengi bir fotoğraf albümü duruyordu. Başını kaldırıp bana baktığında bütün dünyam durdu. 'Sezin...' O sesi tanıyordum. Yıllar geçmesine rağmen unutamadığım bir sesti. 'Baba?' Babam on iki yıl önce bizi terk etmişti. Annem başka bir kadınla kaçtığını söylemişti. O günden sonra kendisini hiç görmemiş, annemin cenazesine bile gelmediği için ondan nefret etmiştim.Şimdi karşımda, yaşlanmış ve hastalanmış hâlde oturuyordu. Yüzündeki çizgiler derinleşmiş, omuzları çökmüştü. Erkut'un yüzü bembeyazdı. 'Sezin, açıklayabilirim.' 'Öyleyse hemen başla!' Görevlinin uyarısıyla babamın odasına geçtik. Masanın üzerinde üniversite mezuniyetimde çekilmiş bir fotoğrafım vardı. 'Bunu nereden buldunuz?' diye sordum. Erkut gözlerini kaçırdı. 'Ben getirdim.' 'Babamı ne zamandır görüyorsun?' 'Üç yıldır.' İçimdeki öfke büyüdü. Üç yıl boyunca aynı evde yaşamış, aynı sofraya oturmuş, hiçbir şeyden habersiz kalmıştım. 'Bana üç yıldır ölmüş amcanı bahane ederek babamı mı ziyaret ediyorsun?' Başını eğdi. 'Annen ölmeden önce bana bir zarf verdi. İçinde babanın adresi ve bazı mektuplar vardı. Onunla ilgili gerçeği öğrenmemi istedi.' 'Peki bana neden söylemedin?' 'Önce seni üzmek istemedim. Sonra söylemekten korktum.' Babam titreyen eliyle albümü açtı. 'Kızım, annen sana her şeyi anlatmadı.' Yıllar önce annem, aile birikimimizin bir bölümünü kardeşinin işine yatırmıştı. İş batınca büyük bir borç ortaya çıkmış, anne ve babam birbirlerini suçlamaya başlamışlardı. Kavgalar giderek büyümüş, sonunda babam evi terk etmişti. 'Sonra seni görmek istedim,' dedi. 'Annen benimle konuşmak istemediğini söyledi. Sana mektuplar yazdım ama cevap alamadım.'