Kocamın gizli sevgilisinin kim olduğunu öğrendim
Ama video burada bitmiyordu. Çünkü görüntüler yalnızca telefonumda değildi. Davet için kurulmuş dev LED ekranda da aynı kayıt oynuyordu. Yüzlerce kişinin önünde. Deniz'in sesi yankılandı: "Babasından kalan şirketi alırsam her şey biter. Sonra boşanırız. Selin'le evlenirim." Kemal Bey'in gözlerindeki hayal kırıklığı tarif edilemezdi. Münevver Hanım titreyerek oğluna baktı. "Bu doğru mu?" Selin panikle bağırdı. "Bunu Deniz söyledi! Ben sadece..." "Sadece evli bir adamla birlikte oldun." "Sadece benim mirasımı ele geçirmeye çalıştın." "Sadece beni aptal yerine koydun." Selin'in yüzü kıpkırmızı oldu. Deniz öfkeyle bana yaklaştı. "Bu iş burada bitmedi Emine." Tam o anda Kemal Bey'in sesi yükseldi. "Hayır Deniz." Herkes ona döndü. Kemal Bey ağır adımlarla merdivenlerden indi. "Biten sensin." Deniz bir anda sustu. Babası ilk kez ona böyle bakıyordu. Çantamdan beyaz bir zarf çıkardım. Üzerinde Deniz'in adı yazıyordu. Masanın üzerine bıraktım. "Boşanma belgeleri." Kalabalık yeniden hareketlendi. Deniz donup kalmıştı. "On gün içinde imzalayacaksın." "Şirketimde, evimde, banka hesaplarımda hiçbir hakkın olmayacak." Deniz alaycı şekilde gülmeye çalıştı. "Sen ne yaptığını bilmiyorsun." "Biliyorum." "Çünkü üç hafta önce ortak hesaplarımızı incelemeye başladım." "Otel harcamalarını gördüm." "Mücevher faturalarını gördüm." "Yalan iş seyahatlerini gördüm." "Ve şirket hesabımdan çekmeye çalıştığın parayı da gördüm." Kemal Bey bir anda oğluna döndü. "Ne parası?" Deniz cevap veremedi. Tam o sırada avukatım Derya Hanım bahçeye girdi. Yanında aile şirketinin hukuk danışmanı vardı. Deniz'in yüzündeki renk tamamen kayboldu. Derya Hanım yanıma geldi. "Her şey hazır." Kemal Bey derin bir nefes aldı. "Yarın sabah yönetim kurulu toplantısında tüm görevlerinden alınacaksın." Deniz başını kaldırdı. "Bunu yapamazsın." "Yaptım bile." Selin son kez konuşmaya çalıştı. "Münevver Hanım lütfen..." Münevver Hanım başını salladı. "Bu eve bir daha girmeyeceksin." Bir anda herkes Selin'den uzaklaşmaya başladı. Az önce yanında olmak için yarışan insanlar şimdi göz göze bile gelmek istemiyordu. Çünkü İstanbul'un sosyete çevresinde bazı hatalar unutulurdu. Ama herkesin önünde yaşanan rezaletler asla unutulmazdı. O gece yalıdan ayrılırken kimse beni durdurmadı. Yıllarca görünmez gibi hissetmiştim. Ama ilk kez herkes önümden çekiliyordu. Arabama binmeden önce son kez arkama baktım. Deniz bahçenin ortasında tek başına duruyordu. Selin ise ağlayarak taksi çağırmaya çalışıyordu. Bir hafta sonra Deniz boşanma belgelerini imzaladı. Önce tehdit etti. Sonra yalvardı. Sonra beni suçladı. Ama sonunda imzaladı. Çünkü elindeki her kozunu kaybetmişti. Şirketten çıkarıldı. Yetkileri iptal edildi. Arkadaşları telefonlarına cevap vermemeye başladı. Selin'in adı ise uzun süre magazin sayfalarında dolaştı. Ama istediği şekilde değil. İnsanlar onu güzelliğiyle değil, bir gecede ortaya çıkan ihanetle hatırlıyordu. Ben ise babamdan kalan şirketin yönetimini devraldım. İlk ay korktum. İkinci ay zorlandım. Üçüncü ay ilk büyük sözleşmeyi tek başıma imzaladım. O gün ofisimde uzun süre ağladım. Ama bu gözyaşları acıdan değildi. Özgürlükten kaynaklanıyordu. Aylar sonra Deniz'den bir mesaj geldi. "Seni özlüyorum. Hata yaptım. Konuşabilir miyiz?" Mesaja uzun süre baktım. Eskiden olsaydı kalbim kırılırdı. Ama artık sadece gülümsedim.