Komşum Her Öğleden Sonra Çığlıklar Duyduğunu Söyledi
Ercüment'ti. İki yıldır mezarda olduğuna inandığım kocam, yatağımın birkaç adım ötesindeki bir telefonun ucundaydı. Kalbim öylesine hızlı çarpıyordu ki sesini duyacaklarından korktum. 'Hayır, bulamadım,' dedi kadın. 'Şifonyerde yok. Sen emin misin?' 'Eminim. Sedef o belgeleri sakladığımı bilmiyordu. Bir daha kontrol et.' Telefonumu sessize alıp 911'i aradım. Fısıldayarak evime izinsiz birinin girdiğini, yatak odamda bulunduğunu ve güvende olmadığımı anlattım. Adresimi verdim. Görevliyle bağlantıda kalırken odadaki konuşmayı dinlemeye devam ettim.Kadın çekmeceleri karıştırıyordu. 'İki yıldır aynı şeyi arıyoruz,' dedi. 'Bu belge olmadan para meselesini çözemeyeceğiz.' 'Ben halledeceğim. Sen sadece bul.' 'Beni o eve bir daha gönderme, Ercüment. Komşu kadın sesimi duydu. Dün kapının önünde dolaşıyordu.' 'Onu boş ver.' Kadının sesi yükseldi. 'Hayır! Önceki gün de aynı şeyi söyledin. Kayıtlarda benim adım geçiyor. Bunların hepsini benim üstüme bırakacaksın!' Şifonyerin üzerindeki bir eşya yere düştü. Çıkan sesle irkildim. İşte Rengin Hanım'ın duyduğu çığlıkların sebebi buydu. Kadın burada birileriyle tartışıyordu. Ama neyi aradıklarını hâlâ bilmiyordum. Telefonun diğer ucundan Ercüment'in sesi yeniden geldi.'Onları rahat bırakmanı söylemiştim. Sedef'le komşusunu bu işe karıştırma.' Kadın öfkeyle karşılık verdi.'Beni bu işe sen soktun!' O sırada aşağıdan siren sesi duyuldu. Kadın birden sustu. 'Birileri geldi,' diye fısıldadı. 911 görevlisinin yönlendirmesine uyarak saklandığım yerde kaldım. Birkaç saniye sonra kapı zili çaldı. Kadının ayak sesleri merdivenlere yöneldi. Polisler evin girişinde onunla karşılaştı. Önce yüksek sesli bir konuşma duydum, ardından görevlilerden biri kendisini tanıtarak bulunduğum yeri sordu.Yatağın altından çıktığımda dizlerim titriyordu. Koridora çıktığımda kadın iki polis memurunun yanında bekliyordu. Beni görünce yüzü bembeyaz kesildi. 'Adınız nedir?' diye sordum. Cevap vermeden önce gözlerini kaçırdı. 'Melisa.' Polislerden biri beni ayrı bir odaya götürdü. Olanları baştan anlattım. Evimin anahtarını nasıl elde ettiğini bilmediğimi, telefonun ucundaki sesin ölü sandığım eşime benzediğini söyledim.Melisa'nın kırmızı çantası ve yanında bulunan anahtarlar incelemeye alındı. Evdeki diğer eşyaların da kontrol edilmesi gerektiği belirtildi. O gün polislerin tavsiyesi üzerine evde kalmadım. Ofisimden izin alıp bir otele yerleştim. Anahtarların değiştirilmesi için gerekli düzenlemeleri yaptım. Ama asıl korkunç haber iki gün sonra geldi. Soruşturmayı yürüten dedektif beni arayıp Ercüment'in ölümüne ilişkin eski dosyada bazı tutarsızlıklar bulunduğunu söyledi. 'Kocam gerçekten yaşıyor mu?' diye sordum. 'Bunu araştırıyoruz, Sedef Hanım. Şimdilik kesin bir açıklama yapamayız.'