Oğlunun Sırrı Mahkemede Ortaya Çıktı
Mert hâlâ ayaktaydı. Hâkim ona tekrar baktı. "Bunu hazırlarken sana kimse yardım etti mi?" diye sordu. "Hayır, sadece olanları yazdım," dedi Mert. "Neden?" Mert hafifçe omuz silkti. "Çünkü kavgalarının bana hissettirdikleriyle başa çıkmam gerekiyordu. Okuldaki rehber öğretmenim hislerimi çizmemi söylemişti." "Hayır, sadece olanları yazdım." Hâkim bir kez başıyla onayladı. "Şimdi oturabilirsin." Mert yerine yürüdü. Gözlerim dolarak ona döndüm, elini tuttum ve bırakmadım. Duruşmanın geri kalanı ondan sonra tamamen değişti. Ardından avukatım konuştu. Selim, haddini aşmadı ya da meseleyi olduğundan daha büyük bir şeye dönüştürmeye çalışmadı. Sadece zaman çizelgesinin üzerinden tekrar geçti. Selim, benim sebep olmadığım büyük bir maddi yükü çözme sorumluluğunu aldığımı, bu süre boyunca oğlumuz için istikrarı koruduğumu ve borç temizlenene kadar ebeveynlik yeteneğimle ilgili daha önce hiçbir iddia bulunmadığını belirtti. Sonra durdu. Selim haddini aşmadı. Ardından hâkimin konuşma vakti geldi. Notlarına baktı, sonra ikimize döndü. "Velayet kararları tutarlılık, istikrar ve çocuğa sağlanan genel ortama dayanır. Bu davada dengesizlik üzerine argümanlar dinledim. Ancak bu iddiaların sadece önemli bir finansal mesele çözüldükten sonra ortaya atıldığı görülüyor." Arda tekrar kıpırdandı ama sözünü kesmedi. Hâkim devam etti. "Sunulan zaman çizelgesi, basit de olsa, olayların sırası ve belirli eylemlerin arkasındaki motivasyonlar hakkında geçerli endişeler uyandırıyor." "Velayet kararları tutarlılığa dayanır." Sonra hâkim doğrudan bana baktı. "Söz konusu dönem boyunca tutarlı ebeveynin siz olduğunuz açıktır." Kararı kısa süre sonra geldi. Birincil velayeti bana verdi; Arda’ya ise yapılandırılmış ve sınırlı bir ziyaret takvimi verildi. Tamamen uzaklaştırılmadı ama istediği bu değildi. Ev ve varlıklar ayrı bir konu olarak ele alınacaktı ancak acil öncelik, en önemli olan kısım çözülmüştü. Mert benimle kalıyordu. Kararı kısa süre sonra geldi. Adliye binasının dışında, her şeyi ne kadar sıkı tuttuğumu ancak gevşemeye başlayınca anladım. Mert yanımda durup bana baktı. "Anne, kazandık mı?" Nefesimi dışarı verdim. "Evet," dedim yumuşak bir sesle. "Kazandık." Sanki tek ihtiyacı olan buymuş gibi başını salladı. Arda birkaç dakika sonra dışarı çıktı. Birkaç adım ötemizde durdu. Bir an Mert’e bir şey söyleyeceğini sandım. Ama söylemedi. "Anne, kazandık mı?" Arda bunun yerine bana baktı. "Bu iş burada bitmedi." Gözlerinin içine baktım. "Biliyorum," dedim. Çünkü biliyordum. Daha çok adım olacaktı. Daha çok evrak işi. Daha çok karar. Ama en önemli olan kısım çoktan yön değiştirmişti. Ve o da bunun farkındaydı. "Bu iş burada bitmedi." O gece Mert, her şeyin başladığı yer olan mutfak masasında oturmuş, sanki sıradan bir günmüş gibi ödevini yapıyordu. Bir an kapı eşiğinde durup onu izledim. "İyi misin?" diye sordum. Başını kaldırmadan salladı. "Evet." Yanına gidip karşısına oturdum. Söylemem gereken bir şey vardı ama nasıl başlayacağımı bilemiyordum. "Biliyorsun... bugün yaptığın şey," diye başladım, "hiç kolay değildi." "Sadece doğruyu söyledim." Hafifçe gülümsedim. Başını kaldırmadan salladı. "Evet. Öyle yaptın." O zaman başını kaldırıp bana baktı. "Senin hakkında böyle konuşması hoşuma gitmedi. Benim gördüklerimle uyuşmuyor." Bu beni sarstı ve gözlerimi tekrar doldurdu. Gecenin ilerleyen saatlerinde, Mert yattıktan sonra üzerinde zaman çizelgesi olan kağıdı buldum. Tezgahın üzerinde duruyordu. Elime alıp baktım. Basit çizgiler ve kelimeler. Ama her bir parçası doğruydu. "Benim gördüklerimle uyuşmuyor." Birkaç gün sonra hayat yeni bir düzene girmeye başladı. Selim’le tekrar buluştum. Geri kalan her şey üzerinde çalışmaya başladık: ev, varlıklar ve daha önce üstesinden gelinemez hissettiren her şey. Bu sefer aynı hissettirmiyordu çünkü artık sallantılı bir zeminde durmuyordum. Şimdi geriye dönüp baktığımda, o kaosun içindeyken görmediğim bir şeyi fark ediyorum. Ben her şeyi düzeltmeye, hayatımızı bir arada tutmaya, imkansız görünen o durumdan sağ çıkmaya çalışırken; Mert her şeyi izliyormuş. Selim’le tekrar buluştum.