ZORLA EVLENDİRİLMEKTEN KAÇTIM

“Annen seni o evlilikten kurtarmadı, Sahra… seni o gece olacaklardan kurtardı.” Yaşlı adamın ağzından çıkan bu cümle, kırk yıldır zihnimin en karanlık köşesinde sakladığım o geceyi bir anda yeniden canlandırdı. Bir an nefes alamadım.Kız kardeşim kapının önünde durmuş, gözlerini benden kaçırıyordu. Üç polis arabası ise eski evin önünde sessizce bekliyordu. Ne siren vardı ne telaş. Ama o sessizlik, bağırıştan daha ürkütücüydü. Yaşlı adama baktım. “Sen kimsin?” Adam elindeki eski kutuyu sıkıca tuttu. “Adım Selman,” dedi. “Babanın yıllarca yanında çalışan adamdım.” Bu ismi hatırlamıyordum. Ama yüzünde bana tuhaf şekilde tanıdık gelen bir ifade vardı. Kız kardeşim, “İçeri girelim,” dedi. “Bunu kapının önünde konuşamayız.” Eski evin içine adım attığımda kalbim daha hızlı çarpmaya başladı. Kırk yıl geçmişti ama bazı şeyler değişmemişti. Taş duvarlar. Ahşap merdivenler. Koridorun sonunda annemin yıllarca kullandığı küçük bakır ayna. Çocukluğum bir hayalet gibi duvarlardan bana bakıyordu. Salona geçtiğimizde Selman kutuyu masanın üzerine koydu. Kapağında annemin el yazısı vardı. SAHRA İÇİN. Ellerim titredi. Kutuyu açmak istedim ama Selman bileğimi tuttu. “Önce bilmen gereken bir şey var.” Elimi sertçe çektim. “Ben kırk yıl bekledim. Daha fazla beklemeyeceğim.” Kutunun kapağını kaldırdım. İçinden sararmış mektuplar, birkaç eski fotoğraf, küçük bir anahtar ve kırmızı bir kumaşa sarılmış kaset çıktı. Fotoğraflardan ilkini elime aldım. Annem vardı. Yanında genç bir adam. Adamı tanıyordum. Nadir’in babasıydı. Bir başka fotoğrafta babam, Nadir ve birkaç adam büyük bir masanın etrafında oturuyordu. Masada para desteleri vardı. “Bunlar ne?” diye sordum. Selman derin bir nefes aldı. “Senin evliliğin hiçbir zaman sadece evlilik değildi.” Kız kardeşim ağlamaya başladı. Selman devam etti. “Baban büyük bir borcun içindeydi. Nadir’in ailesine yıllardır para borçluydu. Ama mesele sadece para değildi. Baban onların yaptığı bazı yasa dışı işleri de biliyordu.” Başımı kaldırdım. “Ne işleri?” “Kaçakçılık. Sahte belgeler. İnsanların mallarına zorla el koyma. O yıllarda bölgede çok güçlüydüler.” Mideme bir ağrı saplandı. “Bunun benimle ne ilgisi vardı?” Selman’ın yüzü karardı. “Nadir seninle evlenirse iki aile birleşmiş olacaktı. Babanın borcu kapanacak, bildikleri de aile sırrı sayılacaktı.” Sandalyeye çöktüm. Demek babam beni bir borcun karşılığında vermişti. Ama Selman’ın söyledikleri bitmemişti. “Annen bunu başta bilmiyordu. Sonra düğünden bir hafta önce bazı şeyleri duydu.” “Neyi?” Selman gözlerini bana dikti. “Düğün gecesinden sonra seni şehir dışındaki bir eve götüreceklerdi.” Boğazım kurudu. “Neden?” Bu kez polislerden biri öne çıktı. “Çünkü o ev yıllar sonra yapılan bir soruşturmada ortaya çıktı.” Şaşkınlıkla ona döndüm. Polis cebinden eski bir dosya çıkardı.

Diğer Tarifler