Bel ağrısı için hastaneye gittim
Klara, Ankara’daki Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin danışma bankosu önünde öylece donakaldı. Haftalardır çektiği şiddetli bel ağrısı nedeniyle gelmişti. Bu ağrının, yıllardır kayınvalidesini yataktan kaldırmaktan, banyo yaptırmaktan ve tekerlekli sandalyeye oturtmaktan kaynaklandığından şüpheleniyordu. BÖLÜM 1 — Sayın Kara Hanım, sisteme göre 6 ay önce hak sahibinin eşi olmaktan çıkmışsınız. — Bu imkânsız, dedi. Ben hâlâ Demir Kara ile evliyim. Görevli memur, yüzünde rahatsız bir ifadeyle ekranı ona doğru çevirdi.Burada 11 Şubat tarihinde kayıtlara geçmiş, anlaşmalı bir boşanma görünüyor. Klara’nın göğsüne kuru, buz gibi bir sancı saplandı. 11 Şubat günü, Demir’in annesi Meryem Hanım’ın nöroloji kontrolü için Eskişehir’deydi. Meryem Hanım 3 yıl önce felç geçirmişti. O günden beri bir bacağını neredeyse hiç hareket ettiremiyor ve hemen hemen her şey için yardıma ihtiyaç duyuyordu. Lojistik birliğinde görevli bir binbaşı olan Demir’in ise her zaman bir açıklaması vardı: tatbikatlar, nöbetler, kurslar, toplantılar, görev seyahatleri.“Klara, annem senin yanındayken huzurlu.” “Sadece bir süreliğine böyle olacak.” O süre tam 3 yıldır devam ediyordu. Bir saat sonra Klara, Klara Kara ve Demir Kara arasındaki boşanmaya dair onaylı bir suretle aile mahkemesindeydi. Alt kısımda kendi imzası yer alıyordu. Benziyordu. Ama onun imzası değildi.Klara, soyadının sonundaki harfi her zaman yukarı doğru eğimli bir çizgiyle bitirirdi. O imza ise düz, acemice, adeta üzerinde çalışılmış bir taklit gibi sonlanıyordu. Dosyanın tamamını talep etti. Ardından aile hukuku uzmanı avukat arkadaşı Nuran’ın yardımıyla başka bir bilgiyi daha teyit etti. Demir yeniden evlenmiş görünüyordu. Yeni eşinin adı Leyla Beltrán’dı. Evlilik tarihi: 18 Şubat. Sahte boşanmadan tam 7 gün sonra. Klara bir yere oturmak zorunda kaldı. Demir yeni bir düğünü kutlarken, o ise hâlâ adamın annesinin yatak yaraları için kremler alıyor, fizik tedavilerini ayarlıyordu. Bazı akşamüstleri için bir bakıcıya ödeme yapıyor ve Meryem Hanım anksiyete nöbetleri geçirdiğinde onun yanı başında uyuyordu. Ve adam hâlâ ona şöyle mesajlar atıyordu: “Anneme baktığın için teşekkür ederim. Sen olmasaydın ne yapardım bilmiyorum.” Nuran son derece netti. — Onu arama. Kendine bir kılıf uydurması için zaman tanıma. Önce o imzayı kimin attığını öğreneceğiz. Klara başını salladı ama öncesinde bir şey yaptı. Meryem Hanım’ın birincil bakıcısı olarak görünmekten vazgeçtiğine dair yazılı bir feragatname verdi ve Demir’in doğrudan birinci derece ailevi sorumlu olarak yeniden atanmasını talep etti. Ertesi gün, rehabilitasyon gördüğü merkeze bağlı sosyal hizmetler ofisine kadar Meryem Hanım’a eşlik etti. Demir 20 dakika geç geldi. Yalnız değildi. Yanında esmer, zarif, 30 yaşlarında bir kadın yürüyordu ve eli Demir’in kolundaydı. Leyla. Klara yeni evlilik belgesinin bir kopyasını masanın üzerine koydu. Ardından hemen yanına yasal sorumluluk değişikliği belgesini bıraktı. — Demir, madem bana haber vermeden kocam olmaktan vazgeçmeye karar verdin, bugünden itibaren hâlâ geçerli olan bir gerçeği hatırlamak zorunda kalacaksın: Meryem Hanım senin annen olmaya devam ediyor. Leyla’nın yüzündeki bütün kan çekildi. Demir öfkeyle etrafına bakındı. Henüz hiçbir şey anlamayan Meryem Hanım, parmaklarını koltuğun kolçaklarına sımsıkı kenetledi. — Klara… Neden artık gelinim değilmişsin gibi konuşuyorsun? Klara gözlerini Demir’den ayırmadı. — Kendin söyle ona. Sessizlik sadece 3 saniye sürdü. Fakat Demir henüz cevap veremeden, Meryem Hanım Klara’nın içindeki son bağları da tamamen koparacak o soruyu sordu: — O zaman… Şimdi bana kim bakacak?PARTE 2 Bu soru, Leyla’nın varlığını öğrenmekten çok daha fazla acıttı. Meryem Hanım imzanın kim tarafından taklit edildiğini sormamıştı. Onu kimin yıkayacağını, giydireceğini ve ilaçlarını kimin düzenleyeceğini sormuştu. Klara, yıllardır kendisinin vazgeçilmez biri olduğunu ama asla gerçekten sevilmediğini o an anladı. — Sana baktım çünkü benim ailemdin, dedi. Ama oğlun artık o aileye ait olmamama karar verdi. Demir onu koridora çekmeye çalıştı. — Rezillik çıkarıyorsun, bir gösteri yapıyorsun. — Hayır. Ben sadece senin bu tiyatrona alet olmayı bırakıyorum. Leyla belgelere baktı. — Bana onun boşanmayı kabul ettiğini söylemiştin. — Ben hiçbir şeye imza atmadım, diye yanıtladı Klara. Nuran savcılığa suç duyurusunda bulundu. Birkaç gün sonra adliyenin kamera kayıtlarına ulaştılar. Görüntülerde Demir, yanında maskeli bir kadınla görünüyordu; kadın Klara’nın kimlik fotokopisini teslim edip onun adına imza atıyordu. Kadının Leyla’nın kuzeni İrem Beltrán olduğu tespit edildi. Kaldığı otelin ücreti de Leyla’ya ait bir kredi kartıyla ödenmişti. Leyla konuşmak istedi. Demir’in kendisine, Klara’nın yalnızca zaten kararlaştırılmış bir ayrılığı resmileştirmeye yanaşmadığını söylediğini ve süreci “hızlandırması” için İrem’e izin verdiğini itiraf etti. — Kendi düğününü kurmak için benim adımı kullandın, dedi Klara. Leyla bakışlarını yere indirdi ve ellerini karnına götürdü. — 3 aylık hamileyim. Ardından telefonunu çıkardı. — Görmen gereken mesajlar var. Mesajları önce Nuran okudu. Birinde Demir şöyle yazmıştı: “11’inde bütün gün annemle olacak. Mükemmel bir zamanlama. Klara, Meryem’e bakmakla meşgul olduğu sürece asla şüphelenmez.”