Bütün okul yüzümdeki izle dalga geçti
En yakın arkadaşım Zeynep, söylediğimde neredeyse boğuluyordu. —Elif, bu çok tuhaf. Mert kötü biri değil ama Selin onun peşindedir. Dikkatli olun. Ben de listeliyorum. Ama içindeki o kırılganlık, aç umut parçası, bir kez olsun güzel bir şeyin bana da olabileceğine inanacaktı. Annem iki gece boyunca eski bir lacivert elbiseyi düzeltti. Belime göre daralttı, fermuarını değiştirdi, saçımı geriye doğru taradı. —Yüzünü saklama —dedi, gözler doğruk— Bugün değil. Mert beni almaya geldiğinde elinde küçük bir beyaz çiçek buketi vardı. —Çok güzelsin —diye fısıldadı. Arabada az konuştu. Telefonuna bakıyor, kapanıyor, derin nefesler alıyordu. Onun da gergin olduğunu sandım. O düşünceye tutundum. Okulun spor salonu balo için gereklilikleri. Altın ışıklar, yüksek müzik, genel elbiseler, kayıt yapan telefonlar… Elimize girdiğimizde kapasiteler azaldı. Mert beni piste sal. Benimle ilgili dans etti, gözlerine bakarak. Birkaç dakika boyunca yüzüm, elbisemi, fısıltıları unuttum. Sonra biricik: —Bakın! Mert acıma işini yapmış! Kahkahalar patladı. Başka bir ses eklendi: —Kaça yaptın bu işi Mert? Bedavaya kim böyle sistemlerde dans eder? Bedenim buz kesti. Mert’e baktım. Çenesini sıktı. —Gidelim —dedim— Lütfen. Elimi tuttu ve çıkışa doğru yürüdük. Ama kapıya varmadan kapılar bir anda açıldı. Dört polis E girdi. Doğrudan bize yönlendirdiler. Öndeki polis Mert’e baktı: —Mert Kaya, bizimle gelmeniz gerekiyor. Yer ayaklarımın altından çekildi. —Ne yaptın? —diye sordum, titreyerek. Polis bana şaşkınlıkla baktı. —Sizsiz misiniz? Mert bir anda bembeyaz oldu. Tüm salonun sessizliği su altındaydı. Ve o an devam eden, annemin umutla diktiği o gece, kimsenin tahmin edemeyeceği bir şekilde beni paramparça etmek üzereydi. BÖLÜM 2 —“Elif, beni dinle” dedi Mert, sesi çatlamıştı. —“Göründüğü gibi değil.” Elini t. —“Göründüğü gibi değil mi? Polis mezuniyet gecesinin ortasında seni almaya geliyor. Ben neyin yanlış mı?” Telefonlar havadaydı. Selin Demir İçecek masasının yanında gülümsemeyerek; sanki gösteri nihayet en yaşadığı sahneye ulaşmış gibi. Öndeki polis boğazını temizledi. —“Genç adam, gerçeği şimdi söylemeniz gerekiyor.” Mert’in gözleri birkaç saniye kapandı. Açıldığında artık her zamanki kendinden emin çocuk değildi. Sanki sırtında taşın taşıyan biri gibi. —“3 hafta önce” dedi. —“Selin ve arkadaşları bana 12 bin lira teklif etti. Elif’i baloya davet etmem için.” Göğsüme bir şey çarpmış gibi hissettim. Salonun tamamı mırıldanmaya başladı. —“Hayır…” dedim geri çekilerek. —“Hayır Mert.” Bana doğru bir adım attı ama Zeynep orada belirdi ve kolumu tuttu. —“Seni bana aşık olduğuma inanmamı istediler” diye devam etti. — “Benimle dans sırasında çekim yapılıyordu. Daha sonra hoparlörlerden bunun bir ‘bahis’ olduğu söylenecekti. Tamamı anonim bir şekilde yükleneceklerdi.” Sürgünüm titredi. —“Kabul ettin mi?” Mert başının dibi. —“Evet.” Kelime yere düşen bir taş gibi ağırdı. Boğazım kilitlendi. —“Nasıllandın?” —“Çünkü hayır dersem başka birini tutacaklarını kabul ederler.Ve çünkü o anonim hesap… ‘Lisede Leke’… onların hesabıydı.” Nefesim kesildi. O hesap 2 yıldır beni paylaşıyordu. Eski üniformam, yırtık izlerim, yüzümün filtrelerle büyütülmüş halleri… Her gönderilişsel alay edilebilir. Gecelerce uykuya sebep oldu. Polis elindekileri kaldırdı. —“Mert Kaya; seslendirdi, ekran ayrıntılarını, para transferleri ve dijital zorbalık planlarını teslim etti. Telefonlara el koyacağız ve ifade edebildik.” Selin’in gülümsemesi kayboldu. —“Yalan!” diye bağırdı. —“Mert deli oldu, çünkü bu kıza aşık!” Polis ona döndü. —“Sözlerinize dikkat edin.” Selin düzenleyici yararak öne çıktı. —“Bunu sen mi yaptın?” diye bağırdı Mert’e. —“Beni bunun için mi sattın?” Mert kild bulunamadı. —“Sen onu yıllardır mahvettin.” —“O zaten kendi yüzüyle mahvoluyor!” Sessizlik çökertici oldu. Bu kez herkes bana bakıyordu. Ama bu sefer başlangıcımı eğmedim. Nereden geldiğini bilmiyordum bir güç vardı. —“Tekrar et” dedim. Selin göz attı. —“Öyle mi?” —“Bunu onun önünde ve polislerin ve kaydeden telefonların önünde.” Selin ilk kez olumsuz yanıt verdi. Polislerden biri ona yaklaştı. —“Sizinle gelmemiz gerekiyor. Siz ve konuşmalarda adı geçen diğer 5 öğrenci.” Arkadaşları ağlamaya başladı. Biri Selin’in zorladığını söyledi. Bir dosya telefonunu çantasına saklamaya çalıştı. Polis hemen aldı. O sırada okul yöneticisinin seçtiği seçenekleri koşarak geldi. —“Bu olay okul içinde çözülebilir. Büyütmeye gerek yok.” Polis ona sertleşti. —“Müdür Yalçın, Allah aşkına konuşacağız.” Salon ugldadı. Müdürün rengi bembeyaz oldu. Mert telefonunu alıp Selin’e baktı. —“Ayrıca babasının müdürü, şikayetleri dikkate alınmadan alınan bağışın aktarımının seslendirildiği da var.” Kalbim kalmalı. Ben 4 kez müdüre memurum. 4 kez “abartma” demişlerdi. Polis dosyaları açıldı. —“Elif Yılmaz, bu bilgilerin tamamının kullanılmasına izin verdiniz mi?” Başımı salladım, ağlayarak. —“Asla.” —“Okula daha önce şikayet ettiniz mi?” —“Evet. Hiçbir şey yapmadılar.” Müdür gözlük indirdi. Selin bağırmaya başladı. Herkesin bunun bedelini ödeyeceğini, parçalarının hepsini bitireceğini söylüyordu. Sonra kapı tekrar açıldı. Annem İçeri girdi. Hâlâ iş kıyafeti üzerindeydi. Yüzümdeki yırtıkları eli kalbine gitti. —“Elif… sana ne yaptı?” Koşmak istedim ama polis şöyle konuştu: —“Yetiştik. Bir öğrencinin elindeki bu gece yüklenmek üzere planlanmış bir video kazandı.” Selin’in bakışları: —“Açmayın!” Ama artık çok geçti. Polis ekranı görüldü. Ve görünen şey, Mert’in elleriyle yüzünü kapatmasına neden oldu. Bölüm 3 Videoda Elif’in Mert’in eliyle spor salonuna girdiği an vardı. Görüntüye sirk müziği eklenmişti.