EŞİM VE ÜÇ KIZIM BİR NEHİRDE KAYBOLDU

ARTIK BÜTÜN GERÇEĞİ ÖĞRENMENİZ GEREKİYOR.'

Belgin'in sesi bodrumun duvarlarında yankılanırken bilgisayarın karşısındaki sandalyeye çöktüm.

Yekta yanıma diz çöktü. Baran da sesimizi duyup merdivenlerden indi.

Ekrandaki kadın birkaç saniye sessiz kaldı. Sonra derin bir nefes aldı.

'Ulaş, yarın anneme gittiğimizi söyleyeceğim. Ama aslında başka bir yere gideceğiz. Bunu senden sakladığım için beni affet.'

Kalbim hızla çarpmaya başladı.

Belgin konuşmaya devam etti.

'Üç ay önce doktorlar bana ciddi bir hastalık şüphesi olduğunu söylediler. Kesin tanı için başka bir hastanede bazı tetkikler yapılması gerekiyor. Seni korkutmak istemedim. Annem hastaneye yakın oturduğu için çocuklarla birlikte önce ona uğrayacaktım.'

Gözlerim doldu.

Demek Belgin hastaydı.

Ama bunu neden bana söylememişti?

'Bazen çok korkuyorum Ulaş. Özellikle kızları düşündüğümde... Eğer sonuçlar kötü çıkarsa onlara nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Bu videoyu da o yüzden kaydediyorum. Belki sonuçlar temiz çıkar ve hep birlikte buna güleriz. Ama kötü bir haber alırsam senden bazı şeyleri sakladığımı bilmeni istemiyorum.'

Belgin masanın üzerindeki bir kâğıda baktı.

'Annemin evine gitmeden önce nehrin öte tarafındaki hastaneye uğrayacağım. Randevum sabah dokuzda. Perran, Şirin ve Rengin yanımda olacak.