Yedi yıl sonra kapıma bir avukatla döndü

'Artık kızımı almaya karar verdim.' Oğlumun bu sözleri kulağımda çınlarken, avukatın açtığı çantaya bakakaldım. Barlas hiç utanmadan konuştu: 'Bir de Sıdıka'nın babasından kalan miras var. Çocuğun yasal temsilcisi olarak onu yönetmem gerekiyor.' Lâl, elindeki doğum günü balonunu sıktı. 'Babaanne, bu adam kim?' Diz çöküp ona sarıldım. 'Baban, kuzum. Ama önce sen içeri geç, pastanın mumlarını say.' Çocuk tereddüt etti. O sırada komşumuz Melek, mutfaktan çıkıp onu oyaladı. Kapı kapanır kapanmaz oğluma döndüm. 'Yedi yıl boyunca bir kez bile aramadın. Bugün mü babalığın aklına geldi?' Avukat, adının Selçuk olduğunu söyleyerek araya girdi. 'Güner Hanım, müvekkilimin velayet konusunda başvuru hakkı var. Ama burada herhangi bir çocuğun zorla götürülmesi söz konusu değil. Önce sizinle görüşmek istedik.' 'Peki neden doğum gününü seçtiniz?' diye sordum. Selçuk bana baktı, ardından Barlas'a. 'Bugün olduğunu bilmiyordum.' Barlas çenesini sıktı. 'Böyle duygusal davranmayın. Sıdıka'nın babası iki ay önce öldü. Torununa bıraktığı bir daire ve para var. Bunlarla iyi bir eğitim alabilir.'