Kayınvalidem Torunlarını Görmeye Geldi

‘Erdinç bütün bu aylar boyunca beni arıyordu.’ Kayınvalidemin sözlerini duyunca sandalyenin kenarına tutundum. İlk aklıma gelen, onun da oğlunun başka bir kadınla yaşadığını bildiğiydi. ‘Biliyordunuz da bana mı söylemediniz?’ diye sordum. Neriman, elindeki telefonu masaya bıraktı. ‘Hayır Belgin. Ben senin anlattığın gibi şehir dışında olduğunu sanıyordum. Ama konuştuğumuz şeyler şimdi bambaşka anlam taşıyor.’

Telefonundaki arama kayıtlarını gösterdi. Erdinç hemen her pazar annesini aramış, ona benim çocukları göstermediğimi söylemişti. Üstelik aile evini terk edenin ben olduğumu, kendisinin ise çocuklar için ayrı bir ev hazırladığını anlatmıştı. Neriman'ın yüzünden renk çekildi. ‘Bana Pelin'le Toprak'ın seni görmek istemediğini söyledi. Bir annenin böyle bir şeye nasıl inanabildiğini şimdi ben de anlamıyorum.’

Ardından çantasından katlanmış bir banka dekontu çıkardı. Üç ay önce Erdinç, annesinden çocukların acil ihtiyaçları için para istemişti. Neriman birikiminden yüklüce bir tutar göndermişti. Ben o dönemde okul taksitini ödemek için gece mesaisi yapıyordum. ‘Bu paranın bir kuruşu bize gelmedi,’ dedim. Kayınvalidem ağzını eliyle kapattı. Kapının yanında duran hediye poşetinin içindeki bebek bezi ve mama kutularına baktık. ‘Bunlar da onun istediği şeyler,’ diye fısıldadı. ‘Çocukların ihtiyaçlarını karşılayamadığını söyledi.’

Pelin sekiz, Toprak beş yaşındaydı. Evde bebek yoktu. Neriman'ın getirdiklerini anlayamıyordum. ‘Bebek için mi istemiş?’ diye sordum. Başını salladı. ‘Geçen hafta yeni bir bebeğiniz olduğunu söyledi. Hasta doğduğunu, senin de çok yorgun olduğunu anlattı. O yüzden haber vermeden geldim.’ Birkaç saniye boyunca ikimiz de konuşamadık. Erdinç yalnızca hayatından bizi silmemiş, annesinin merhametini kullanarak başka bir aileye ait uydurma bir hikâye kurmuştu.

Neriman oğlunu aradı. Hoparlörü açtı; ben masanın karşısında oturuyordum. Erdinç telefonu neşeli bir sesle açtı. ‘Anne, bebek nasıl? Belgin yanında mı?’ Neriman gözlerini kapatıp derin nefes aldı. ‘Ben Belgin'in mutfağındayım,’ dedi. ‘Burada bir bebek yok. Senin de altı aydır gelmediğini öğrendim.’ Hattın öbür ucunda uzun bir sessizlik oldu. Sonra Erdinç, ‘Anne, yanlış anlıyorsun,’ diyerek söze başladı. Neriman ilk kez sertçe sözünü kesti. ‘Bu defa sen beni dinleyeceksin.’