On beş yıl sonra tıp fakültesini birincilikle bitirdim
‘Elinde, on beş yıldır ayakta tuttukları yalanı yıkacak kâğıt vardı.’ Kürsünün önüne geldiğimde salondaki ışık yüzüme vurdu. İlk sırada Figen'in incileri parlıyordu. Vedat kamerayı bulmuş, omuzlarını dikleştirmişti. Ayten ise buketini dizlerinin üstüne bırakıp yalnızca bana bakıyordu. Önümdeki onaylı metni açtım. İlk satırda hocalarıma, arkadaşlarıma ve aileme teşekkür etmem yazıyordu. Bu cümleyi gerçekten kurabilirdim; yalnız aile sözcüğünü kimin hak ettiğini açıklamam gerekiyordu. ‘Bugün bir hekim adayı olarak burada duruyorum,’ dedim. ‘Fakat önce, bir zamanlar bu salona gelmeyi hayal etmeye bile cesaret edemeyen on üç yaşındaki bir çocuktan söz etmek istiyorum.’ Salondaki hareket durdu. Mezun arkadaşlarım sessizleşti. Kürsüdeki kâğıdım titremiyordu; onu tutan ellerim de. ‘O çocuk lösemi tanısı aldı. Tedavisi mümkün olsa da uzun ve zorluydu. Ailesi, küçük kız kardeşinin eğitimi için ayırdığı birikimi korumak istediğini söyleyerek onun bakımını üstlenmeyeceğini bildirdi. Çocuk bunu kendi yatağında duydu.’ Figen gözlerini kaçırdı. Vedat programı kapattı. Kimsenin isimlerini söylememe gerek yoktu. Ön sıradaki koltukların neden bu kadar kıymetli olduğunu artık anlıyorlardı. ‘O gün doktorum yaşama şansımdan söz ediyordu,’ diye devam ettim. ‘Ben ise babamın bana sıradan dediğini hatırlıyorum. Bir çocuğa bundan daha ağır bir hüküm vermek zor.’ Bir köşeden bastırılmış hıçkırık duyuldu. Başımı çevirmedim. Konuşmamı kişisel bir hesaplaşmaya dönüştürmek istemiyordum. Söyleyeceğim her sözün gerçek ve adil olmasını istiyordum. ‘Sağlık çalışanlarının ve sosyal hizmet uzmanlarının desteğiyle tedavim sürdü. Bir hemşire, Ayten Erdem, o günlerde sadece damar yolumu kontrol etmedi. Vardiyası bittikten sonra benimle konuştu. Korktuğumda yanımda kaldı. Sonra gerekli yasal süreçlerden geçerek bana annelik yapmayı seçti.’ Ayten'in başı öne eğildi. Onun konuşmanın merkezinde olmaktan hoşlanmadığını bilirdim. Ama bu defa saklanmasına izin veremezdim. ‘İnsanın hayatını yalnızca parası olanlar değiştirmez. Bazen bir gece boyunca yanında oturan, seni dinleyen ve ertesi gün yine gelen biri değiştirir.’