Sınıf arkadaşlarım, anneannemle mezuniyet balosuna gelip onu ilk dansa davet ettiğimde bana güldüler
Sınıf arkadaşlarım, anneannemle mezuniyet balosuna gelip onu ilk dansa davet ettiğimde bana güldüler… Ama mikrofonu elime alıp tüm salonu susturduğumda her şey değişti. On sekiz yaşındaydım ve geriye kalan tek yakınım olan anneannemle mezuniyet balosuna gelmiştim. Annem ben doğduğumda vefat etmişti. Babamı ise hiç tanımadım. Ailenin ne demek olduğunu anlayacak yaşa geldiğimde hayatımda sadece anneannem Ayşe vardı. Beni tek başına büyüttü. Ben doğduğumda elli yaşını geçmişti. Elleri yorgundu, beli sık sık ağrıyordu ama hayatım boyunca bir kez bile şikâyet ettiğini duymadım. Akşamları gözleri yorgunluktan kapanacak gibi olsa bile bana kitap okurdu. Her pazar sabahı, evde para neredeyse hiç olmadığı zamanlarda bile bana gözleme veya krep yapardı. Okuldaki her gösterime gelir, salonun en arkasında sessizce oturur ama herkesten daha güçlü alkışlardı. Geçimini sağlamak için okulumda temizlik görevlisi olarak çalışıyordu. Alaylar da işte o zaman başladı. Bazıları büyüyünce benim de paspasla dolaşacağımı söylüyordu. Bazıları da temizlik malzemesi gibi koktuğumu söyleyip gülüyordu. Koridorlarda fısıltılar, kıkırdamalar ve alaycı sözler eksik olmuyordu. Her şeyi duyuyordum. Anneannem temizlik arabasıyla koridorda yürürken insanların ona attığı bakışları görüyordum. Ama ona hiçbir şey söylemedim. Onu üzmek istemedim. Benim normal bir hayatım olsun diye dürüstçe çalışıyordu ve bunun için onu suçlu hissettirmek haksızlık olurdu. Yıllar böyle geçti. Sonra mezuniyet balosu günü geldi. Herkes kimi davet edeceğini konuşuyordu. Kızlar elbiselerini seçiyor, erkekler balodan sonraki eğlenceleri planlıyordu. Ama ben kimi davet edeceğimi çoktan biliyordum. Anneanneme sorduğumda önce şaka yaptığımı sandı. Bunun kötü bir fikir olduğunu söyledi. Gençlerin arasında yeri olmadığını düşündüğünü söyledi. Ama o akşam yine de geldi. Yıllardır sakladığı çiçekli eski bir elbise giymişti. Evden çıkmadan önce gergindi ve güzel bir kıyafeti olmadığı için sürekli özür diliyordu. Bana göre ise salondaki en güzel insan oydu. Müzik başlayınca erkekler kızları dansa kaldırmaya başladı. Bir süre kenarda durdum. Sonra anneanneme doğru yürüdüm ve elimi uzattım. — Dans eder miyiz? Şaşırdı ama kabul etti. Tam o anda salonda kahkahalar yükseldi. Birisi bağırdı: — Ne oldu, kendi yaşında birini bulamadın mı? Başka biri de ekledi: — Temizlik görevlisini baloya getirmiş! Anneannemin elinin hafifçe titrediğini hissettim. Gülümsemeye çalıştı ama sessizce, akşamımı mahvetmemek için eve gitmesinin daha iyi olacağını söyledi. İşte o anda içimde bir şey kırıldı. Elini nazikçe bıraktım ve müziğin bir an durmasını rica ettim. Salon bir anda tamamen sessizleşti. Ve ben mikrofonu elime alıp bir anda kalabalığa döndüm ve söylediğim şey herkesi şoke etti…