HUZUREVİNDEKİ ZENGİN BİR DUL ADAM

“Fotoğraftaki genç kadının yüzünü gördüğüm anda nefesim kesildi. Çünkü o kadını tanıyordum.” Fotoğrafı ellerimin arasında tutarken parmaklarımın titrediğini fark ettim. Genç kadın bendim. Yirmili yaşlarımın başındaydım. Saçlarım omuzlarıma dökülüyordu, üzerimde artık rengini bile hatırlayamadığım açık renkli bir elbise vardı. Ama beni asıl sarsan şey yanımda duran adamdı. Fotoğrafta yüzünün yalnızca yarısı görünüyordu. Yine de onu tanımıştım.Şevket’ti. “Bu imkânsız…” diye fısıldadım. Avukat Cihan Bey, karşımdaki sandalyede sessizce oturuyordu. “Fotoğrafın arkasına bakın,” dedi. Kâğıdı çevirdim. Şevket’in el yazısını hemen tanıdım. “Onu ilk kez 43 yıl önce gördüm. Ama o gün konuşmaya cesaret edemedim.” Başımı kaldırdım. “Ben Şevket’i iki yıl önce tanıdım.” Cihan Bey derin bir nefes aldı. “Hayır. Siz onu iki yıl önce hatırladınız.” Bu cümleyle birlikte odanın içindeki hava sanki ağırlaştı. Zarfın içinde başka belgeler de vardı. Eski mektuplar. Gazete kupürleri. Bir otel faturası. Bir de İstanbul Üniversitesi’nin yıllar önce düzenlediği bir mezuniyet balosuna ait davetiye. Davetiye gözümde başka bir kapıyı açtı. Ben yirmi dört yaşındayken yakın bir arkadaşımın mezuniyet kutlamasına gitmiştim. O gece kalabalığın içinde uzun boylu, koyu saçlı bir adamla karşılaşmıştım. Birlikte yalnızca birkaç dakika konuşmuştuk. Adını sormamıştım. O da benimkini öğrenememişti. Ama bana dans etmeyi teklif ettiğini hatırlıyordum. Sonra elektrikler kısa süreliğine kesilmiş, salon karışmış ve ben arkadaşlarımla erken ayrılmıştım. Birkaç hafta sonra hayatım tamamen değişmişti. Nişanlanmış, başka bir şehre taşınmış ve ardından evlenmiştim. Şevket ise hayatımdan çıkmıştı. Daha doğrusu… Ben öyle sanmıştım. “Beni yıllarca mı takip etti?” dedim korkuyla. Cihan Bey hemen başını salladı. “Hayır. Tam tersine. Sizi bulmaya çalışmış ama bulamamış.” Zarftaki mektupları açtım. İlki tam kırk iki yıl önce yazılmıştı. “Adını bile bilmiyorum. Fakat seni unutamadım. Belki bu mektup sana hiçbir zaman ulaşmayacak.” İkinci mektup birkaç yıl sonrasına aitti.
Copyright © 2015. All Rights Reserved.