Oğlum Üniversite Sınavına Hazırlansın Diye
BÖLÜM 2 — Ne diyorsun sen Gülsüm teyze? Mert odasında uyuyordu! Kadın başını salladı. — Hayır kızım. Saat bir gibi balkon kapısını açıyordu. Anneni kaldırıp kendi yatağına götürüyordu. Sonra battaniyesini alıp balkona çıkıyordu. Sabah altıya doğru yer değiştiriyorlardı. Mutfak sandalyesine oturdum. — Ama kapı kilitliydi. — Demek ki başka anahtarı vardı. Mert’in odasına gittim. Oğlum uyuyordu. Yastığını kaldırdığımda altında küçük bir anahtar buldum. Uyandığında anahtarı gösterdim. — Bunu nereden aldın? Mert önce cevap vermedi. Sonra: — Semt pazarındaki anahtarcıda yaptırdım, dedi. — Neden bana söylemedin? — Söyleseydim anneannemi yine balkona gönderirdiniz. Gözlerini kaçırdı. — Her gece ona senin izin verdiğini söyledim. Yoksa içeri gelmezdi. Bir anda annemin sabahları ellerimi tutuşunu hatırladım. Yedi ay boyunca hiç yapmadığım bir iyilik için bana dua etmişti. — Peki neden babana söylemedin? Mert’in yüzü değişti. — Babam bir gün, “Anneannen yüzünden sınavı kazanamazsan onu huzurevine göndeririz” dedi. Ben de korktum. Yatağının kenarına oturdum. — Oğlum, sen bütün gece soğukta mı yatıyordun? — Beş saat kadar. Anneannem hiç değilse sıcak uyuyordu. Öksürmeye başladı. Sırtını sıvazlamak için uzandım ama elimi geri çektim. Ne söyleyeceğimi bilmiyordum. Ertesi gün kontrolde doktor, iyileşmesinin devam ettiğini ve kendini iyi hissederse sınava girebileceğini söyledi. Hakan rahat bir nefes aldı. — Şükür. Bütün emeğimiz boşa gitmeyecek. Mert hiçbir şey söylemedi. Sınav sabahı erkenden kalkıp kahvaltı hazırladım. Peynirini, yumurtasını, sevdiği zeytinleri masaya koydum. Saat yediyi geçince odasına gittim. Yatağı boştu. Dolabın kapağı açıktı. Geçen kış aldığımız küçük elektrikli ısıtıcı da yerinde yoktu. Telefonunu aradım. O sırada ekranımda Mert’ten bir mesaj belirdi.