ÜÇ YIL BOYUNCA ANNEME HER AY 100.000 TL GÖNDERDİM
BÖLÜM 2 “Anne, Meryem sana hiç para vermiyor mu?” Annem bir süre düşündü. “Veriyor tabii oğlum. Bazen 4.000 lira, bazen 5.000 lira. Her ay olmuyor ama. Ablanın da geçimi zor.” Boğazım düğümlendi. Ben her ay 100.000 TL gönderiyordum. “Peki benim gönderdiğim para?” Annem şaşkınlıkla yüzüme baktı. “Meryem senin işlerinin kötü gittiğini söyledi. Borçların varmış. Artık eskisi gibi para gönderemiyormuşsun.” O an anladım. Ablam yalnızca parayı kontrol etmiyordu. Annemi, benim maddi sıkıntı yaşadığıma da inandırmıştı. Banka kartını sordum. “Meryem’de. Geçen yıl hastalandığımda ona verdim. Şifremi de biliyor.” “Bana neden söylemedin anne?” “Senin de sıkıntıların var sandım. Bir de Meryem, sana bunlardan söz etmememi istedi.” O gece uyuyamadım. Ama ablamı hemen suçlamak yerine gerçeğin tamamını öğrenmeye karar verdim. Ertesi sabah aradım. “Abla, İzmir’e geldim.” “Ne? Ne zaman? Annemi gördün mü?” “Henüz değil.” Sesindeki rahatlamayı fark ettim. “Kahvaltıya gel o zaman.” Bir saat sonra evindeydim. Yeni mobilyalar, büyük bir televizyon, bahçede son model bir araç… Meryem gülümseyerek beni karşıladı. Kahvaltı sırasında sakin bir sesle konuştum: “Abla, işlerim kötü. İki büyük müşterimi kaybettim. Galiba anneme artık para gönderemeyeceğim.” Çatalı havada kaldı. “Nasıl yani? Hiç mi gönderemeyeceksin?” “Bir süre mümkün görünmüyor.” O sırada yeğenim Kerem başını telefonundan kaldırdı. “O zaman annem çok kızacak. Dayım zaten her şeyi ödüyor!” Meryem’in yüzü bembeyaz oldu. “Kerem! Sus, kahvaltını yap!” Bir süre sonra ablam telefonuyla konuşmak için kalktı. Çantası sandalyenin üzerinde açık kalmıştı. İçinden kırmızı bir cüzdan görünüyordu. Ve cüzdanın üstünde bir banka kartı… Üzerinde annemin adı yazıyordu. NURİYE DEMİR. Kartın son dört rakamını aklımda tuttum. Hiçbir şey söylemedim. Çünkü artık şüphelenmekten fazlasını yapmam gerekiyordu. Ablam, benim iflas ettiğime inanıyordu. Ben de onun bu yalana inanmasına izin verecektim. Ama ilk fırsatta, annemin kartıyla neler yaptığını kendi gözlerimle görecektim.