Eski Kocamın Düğününde Açılan Kutu
Kutunun en üstünde beyaz bir zarf duruyordu. Üzerine düzgün bir yazıyla şu cümle yazılmıştı: “Yeni bir evlilik kurarken eski bir evlilikte görünmeyen emeği küçümsememek için.” Zarfın altında ise dört ayrı dosya ve şeffaf kapaklı kalın bir albüm vardı. Erdem kapağı kapatmak ister gibi eliyle kutuya uzandı ama Leyal ondan önce davranıp zarfı aldı. Çevredeki birkaç kişi nefesini tutmuş gibiydi. Rüzgâr hâlâ sakin duruyor, hiçbir taşkınlık yapmıyordu. Ben ise ilk kez utançtan değil, neyin ortaya çıkacağını merak ettiğim için kalbimin hızlı attığını hissediyordum. Leyal kâğıdı açtı. İçinde kısa bir not vardı. Notu ben bir gece önce yazmıştım, ama kutuyu getirme fikrini uygularken bile sesimi yükseltmemeye kendime söz vermiştim. Şöyle diyordu: “Bu kutu bir skandal çıkarmak için değil, yıllarca küçümsenen emeğin kaydı unutulmasın diye hazırlandı. İçindeki tüm belgeler ya kamuya açık kayıtlardan alınmıştır ya da bana ait, izinli kopyalardır.”Leyal başını kaldırıp önce bana, sonra Erdem'e baktı. “Bu da ne demek?” diye sordu. Erdem yüzünü toparlamaya çalıştı. “Saçmalık. Eski bir eşin kıskanç numarası.” Rüzgâr ilk kez konuştu. “Kutudaki her şey yasal ve doğrulanabilir. İsterseniz açmayabilirsiniz. Ama siz daha demin bir anneyi herkesin önünde aşağılayınca, bizim de cevabımızın hakaret yerine belge olmasını uygun bulduk.” Leyal ilk dosyayı açtı. Üzerinde “Emek” yazıyordu. İçinde, evliliğimizin ilk yıllarından beri tuttuğum planlar, aile takvimleri, çocukların doktor randevuları, kreş ödemeleri, okul çizelgeleri, Erdem'in geç saatlerdeki spor salonu vardiyalarına göre benim ayarladığım yaşam düzeni vardı. Bunların arasında, spor salonunun ilk açıldığı dönemde hazırladığım üyelik formlarının taslakları, ben bilgisayarda yaptığım fiyat tabloları, açılış duyurusunun ilk metni ve eski e-posta çıktıları da duruyordu. Erdem yıllarca arkadaşlarına, hatta Leyal'e bile, “Gökçen evde oturur, ben her şeyi sıfırdan yaptım,” demişti. Oysa ben onun iş saatlerine göre çocukların bütün bakımını üstlenmiş, açılış döneminde haftalarca gece uyumadan tanıtım metinlerini hazırlamıştım. İkinci dosyanın adı “Kayıt”tı. Burada ticaret sicilinden alınmış kamuya açık şirket kayıtları vardı. Spor salonunun kuruluş tarihi, evlilik tarihimizle ve ortak adresimizle çakışıyordu. İlk kira sözleşmesinin fotokopisi vardı; onun üzerinde benim de imzam bulunuyordu. Resmî ilan çıktılarında işyerinin ilk tebligat adresi bizim eski evimizdi. Yani Erdem'in, “Her şeyi senden sonra kurdum,” diye anlattığı hikâye baştan sona doğru değildi.