Kayınvalidemi, kocamın sevgilisine
BÖLÜM 2 Pos cihazının bip sesi butikte bir tokat gibi yankılandı. —İşlem reddedildi —dedi kasiyer alçak sesle. Berrin sinir bozucu bir kahkaha attı. —İmkansız. O kartın limiti yok. Tekrar dene. Kasiyer denedi. Ardından numaraları manuel olarak girmeyi denedi. Sonuç aynıydı. Topukluları çoktan giymiş olan Rüya’nın gülümsemesi soldu. Birkaç müşteri dönüp onlara baktı. Berrin bir platin, ardından altın bir kart daha çıkardı. İkisi de reddedildi. —Kendi adınıza ait bir kartınız var mı? —diye sordu çalışan. Bu soru onu dona bıraktı. Berrin’in yıllardır kendine ait bir kredisi yoktu.Beni bağırarak aradı. —Meryem, bunu derhal hallet! Beni rezil ediyorsun!—Belki de yanındaki kişiden ödemesini istemelisin —diye yanıtladım sakince. Sonunda Rüya kendi banka kartını kullanmak zorunda kaldı. Alışveriş, kirasını ödemek için biriktirdiği paranın neredeyse tamamını yuttu. Mağazadan öfkeyle, artık birer hediye gibi değil de borç yükü gibi duran poşetleri taşıyarak çıktı. Berrin şampanyasız, şoförsüz ve içeri girerken yüzünde olan gülümsemesinden eser kalmadan onun arkasından yürüdü. Elit kesime ait olmakla övünen bu kadın, on dakikadan kısa bir süre içinde, sözde gücünün ödünç alınmış bir plastik parçasına sığdığını keşfetmişti. Bu sadece başlangıçtı. Şoförün işine son verdim, evdeki internet paketini düşürdüm, Murat’ı o hayali maaş bordrosundan çıkardım ve Berrin’in otomatik ödeme talimatlarını iptal ettim. Ertesi gün bağış yemeğine taksiyle gitmek zorunda kaldı. Aynı öğleden sonra, golf kulübü ona üyeliğinin süresinin dolduğunu bildirdi. Dairede, süpermarket hesabı çekemediği için buzdolabı neredeyse boş kalmıştı. Murat banka uygulamasını her beş dakikada bir kontrol ediyordu. —Maaşım yatmamış —dedi beti benzi atmış halde. —Belki de hiçbir zaman gerçek bir işin olmadığı içindir —diye yanıtladım. Bana ilk defa korkuyla baktı. O gece özel dedektifin raporunu aldım. Murat’ın Rüya ile otellere girerken çekilmiş fotoğrafları, benim kaynaklarımla yapılmış para transferleri ve Berrin’in ben şüphelenmeyeyim diye buluşmaları organize ettiği mesajlar vardı. Ancak en kötü dosya Bebek’teki bir kafede kaydedilmiş bir videoydu. —Meryem için endişelenme —diyordu Berrin, Rüya’nın elini sıkarak—. Murat, Zirve Finans’tan hisse alır almaz onu kapı dışarı edeceğiz. Asıl Karadağ hanımı sen olacaksın. Murat beni sadece aldatmıyordu. İkisi birden, onlarla tanışmadan önce kurduğum şirketi elimden almayı planlıyorlardı. Kanıtları bir dosyaya koydum ve avukatım Emir Yılmaz’ı aradım. Dairenin tapusunu, mal ayrılığı rejimine dayalı evlilik sözleşmesini, şirket kayıtlarını ve bir boşanma protokolünü hazırladık. Ertesi gece, Murat ve Berrin salonun tüm ışıkları açık halde beni bekliyorlardı. —Bu ev ailemize ait —diye bildirdi kayınvalidem—. Bizi evin sahibiymişsin gibi cezalandıramazsın. Dosyayı masanın üzerine bıraktım. —Sizi cezalandırmıyorum. Asla açık kalmaması gereken bir hesabı kapatıyorum. Murat ilk belgeyi açtı. Yüzünün rengi soldu. Berrin tapuda benim adımı okudu ve titremeye başladı. Sonra onlara kafedeki videoyu göstermek için televizyonu açtım. Ama “oynat” tuşuna basmadan önce kapı zili çaldı. Gelen Rüya’ydı. Ve o aileyi hâlâ bir arada tutan son yalanı da yok edecek bir haber getirmişti…