Trende Yanıma Oturan Adam
Adamın sesi vagonun uğultusunu bastırınca çevremizdeki yolcular başlarını bize çevirdi. Bazıları şaşkınlıkla bakıyor, bazıları ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Ben ise telefonumu elimde tutuyor, ekranda az önce gönderdiğim mesajın altında beliren küçük işarete bakıyordum. Mesaj trenin görevli iletişim hattına ulaşmıştı. Yaklaşık beş dakika önce, tartışmayı sürdürmenin hiçbir işe yaramayacağını anlayınca biletimin üzerindeki yolculuk bilgilerini açmıştım. Tren şirketinin yolcu yardım bölümünden görevliye ulaşılabiliyordu. Koltuk numaramı, vagonu ve yanımdaki adamın davranışlarını kısaca yazmıştım. Ardından telefonumu dizimin üzerinde tutarak birkaç saniyelik görüntü kaydetmiştim. Görüntüde adamın defalarca uyarılmasına rağmen bilerek üzerime yaslandığı ve benim pencereye sıkıştığım açıkça görülüyordu. Mesajın sonunda yalnızca şunu yazmıştım: “Yer değiştiremiyorum. Yanımdaki yolcu fiziksel sınırlarımı ihlal etmeyi sürdürüyor. Lütfen görevli gönderin ve kamera kayıtlarının korunmasını sağlayın.” Adam mesajı ancak telefon ekranımın üst kısmındaki gönderildi bildirimini görünce fark etmişti. “Beni şikâyet mi ettin?” diye sordu, bu kez daha alçak sesle. Cevap vermedim. “Bir yanlış anlaşılma yüzünden başımı belaya sokamazsın!” O sırada koridorun karşı tarafında oturan yaşlı bir kadın ayağa kalktı.“Yanlış anlaşılma falan yok,” dedi. “Kadın size kaç kere uzak durmanızı söyledi. Hepimiz duyduk.” Adam ona döndü. “Teyze, siz karışmayın.” Kadın hiç çekinmeden karşılık verdi. “Ben karışmayayım diye sessizce oturdum zaten. Ama siz kadını rahat bırakmadınız.” Adamın yüzündeki kendinden emin ifade ilk kez dağıldı. Etrafına bakındı, ardından aceleyle çantasındaki gömleğini aramaya başladı. Birkaç saniye önce sıcak yüzünden giyemediğini söylediği gömleği şimdi telaşla üzerine geçiriyordu. “İşte giydim,” dedi. “Tamam mı? Konu kapandı.” “Hayır,” dedim ilk kez. “Konu gömleğiniz değildi.” Tam o sırada vagonun ön kapısı açıldı. Lacivert üniformalı bir kadın tren görevlisi yanımıza geldi. Yaka kartında Derya yazıyordu. “On ikinci koltuktan yardım talebi aldık. Kim gönderdi?”