79 Yaşındaki Babamın Bahçesini Şikayet Etti
“Turgut da kadını görmüştü. Ve elindeki kahve fincanını yavaşça terasın korkuluğuna bıraktı.” Kadının yüzündeki ifadeyi gördüğümde, aralarında sıradan bir tanışıklıktan çok daha fazlası olduğunu anladım. Kadın, elindeki alışveriş çantalarını sıkıca kavradı. Birkaç saniye boyunca Turgut'a baktıktan sonra gözlerini yere indirdi.Babam İhsan, kadını fark edince hemen yanına yürüdü.“Naciye Hanım, hoş geldiniz. Bugün biraz geciktiniz.” Kadın zoraki gülümsedi. “Yolda bir işim çıktı İhsan Bey.” Tam o sırada Turgut'un sesi duyuldu. “Anne?” Başımı hızla çevirdim. Turgut terasın merdivenlerinden iniyordu. Üzerinde hâlâ sabahlığı vardı ama yüzündeki rahat ifade tamamen kaybolmuştu. “Neden buradasın sen?” Kadın cevap vermedi.Turgut birkaç adım daha yaklaştı.“Sana soruyorum anne. Bu adamın bahçesinde ne işin var?” Naciye Hanım derin bir nefes aldı. “Her cumartesi yaptığım şeyi yapıyorum oğlum.” Turgut'un bakışları kadının elindeki boş çantalara kaydı. “Yoksa buradan sebze mi alıyorsun?” Kadın başını salladı. “Evet.” Turgut'un yüzü kıpkırmızı oldu. “Benim böyle bir evim varken annem el âlemin kapısından yiyecek mi topluyor?”Babam araya girmek istedi. “Turgut Bey, yanlış anladınız.”Ancak Turgut onu dinlemedi. “Demek şikâyet ettiğim yerden annem de yardım alıyormuş!” Bu sözleri duyunca Naciye Hanım'ın gözleri doldu. “Ben senin utancın değilim Turgut.” Bahçede çalışan birkaç kişi durup bize baktı. Turgut öfkeyle annesinin koluna uzandı.“Hadi eve gidiyoruz.” Kadın kolunu geri çekti. “Hayır. Önce bu insanlara neden burada olduğumu anlatacağım.” O sırada denetim görevlisi de yanımıza geldi. Babam sakince konuştu.“Naciye Hanım, kimseye açıklama yapmak zorunda değilsiniz.” Kadın başını iki yana salladı. “Hayır İhsan Bey. Artık konuşmam gerekiyor.” Sonra oğluna döndü. “Sen benim burada kendim için sebze topladığımı düşünüyorsun. Ama bu çantaları mahalledeki yürüyemeyen iki yaşlı kadına götürüyorum.”Turgut şaşırdı. “Ne?” “Birinin kocası geçen yıl öldü. Diğeri yatağından kalkamıyor. Emekli maaşları ilaçlarına bile yetmiyor.” Kadının sesi titredi. “Senin şikâyet ettiğin bu bahçe, onların mutfağındaki tek taze yiyecek kaynağı.”Turgut bir şey söyleyemedi. Tam o sırada küçük bir çocuk, elinde karton kutuyla yanımıza geldi.