Açlık ve Sır Sırt Çantasından Düşen
Kızım eve sessiz ve açlıktan bitap düşmüş bir sınıf arkadaşını getirdiğinde, sadece bir öğünü daha paylaştığımızı sanmıştım. Ancak bir akşam, sırt çantasından bir şey düştü ve beni gerçeklerle yüzleşmeye zorladı; ailem ve kendim için "yeterli" olanın gerçekte ne anlama geldiğini yeniden düşünmemi sağladı. Eskiden yeterince çok çalışırsanız, "yeterli" olanın bir şekilde hallolacağına inanırdım. Yeterli yemek, yeterli sıcaklık ve fazlasıyla sevgi. Ama bizim evimizde "yeterli" kelimesi; markette, hava durumuyla ve kendi zihnimin içinde sürekli tartıştığım bir kavramdı. Planıma göre Salı günü; bir paket tavuk pirzola, havuç ve yarım soğanla zenginleştirilmiş pirinç pilavı gecesiydi. Sebzeleri doğrarken, bir yandan yarınki öğle yemeği için artacak miktarı hesaplıyor, bir yandan da hangi faturayı bir hafta daha erteleyebileceğime karar veriyordum. Eşim Deniz garajdan geldi; elleri nasırlı, yüzü yorgundu. "Yemek yakın mı hanım?" Anahtarlarını kaseye bıraktı.