Aileme sürpriz yapmak için eve erken döndüm
İşte o anda, uzun zamandır görmezden gelmeye çalıştığım gerçek sonunda ortaya çıktı. Bu basit bir yanlış anlaşılma değildi. Bu bir düzendi. Ve kızım, benim bütün emeğimle kurduğum evin içinde bu düzenin altında eziliyordu. Yanına yaklaştım. Yavaşça. Her adım, zemine düşen bir hüküm gibi yankılanıyordu. Issa’nın önünde diz çöktüm ve bezi dikkatle ellerinden aldım. Avuçları buz gibiydi. “Artık kalk, Issa.” Titreyerek ayağa kalktı. Ona sıkıca sarıldım. Issa çok uzun zamandır ilk kez hıçkırarak ağlamaya başladı. İçinde fazla uzun süre tutulmuş bir ağlayıştı bu. Yıkılan bir baraj gibi patladı. Başımı kaldırdım. Gözlerim Pacita Hanım’ın gözlerine kilitlendi. Ve o anda, o henüz bilmiyordu… Ama o evdeki her şey artık değişmeye başlayacaktı.