Kocam beni gizlice bütün hesaplarımızdan çıkardı
“Volkan, benim haberim olmadan çok daha büyük bir şey hazırlıyordu. Fakat onun bilmediği bir şey vardı. Önümüzde tam 17 gün vardı. Ve bu kez hazırlık yapan tek kişi o olmayacaktı.” Avukatın adı Selçuk Bey’di. Masasının üzerindeki belgeleri tekrar önüne çekti ve parmağını banka dökümlerinden birinin üzerinde gezdirdi. “Buraya bakın.” Eğildim. Volkan’ın ortak hesabımızdan çektiği para tek seferde başka bir hesaba gitmemişti. Önce üç farklı hesaba bölünmüş, ardından büyük kısmı yeni açılmış bir hesaba aktarılmıştı. Hesabın açıklama kısmında tanımadığım bir şirket adı vardı. Mavi Kıyı Denizcilik Danışmanlık. “Bu şirketi biliyor musunuz?” diye sordu Selçuk Bey. Başımı salladım. “Hayır.” Bilgisayarında birkaç sorgu yaptı. Sonra yüzündeki ifade değişti. “Şirket iki ay önce kurulmuş. Eşiniz ortak.” İçimde kötü bir his yükseldi. “Diğer ortak kim?” Selçuk Bey ekrana baktı. Bir kadın adı söyledi. Ceren Başaran. Hayatımda ilk kez duyuyordum. Ama asıl tuhaflık bundan sonra ortaya çıktı. Volkan, şirket kuruluşundan yalnızca birkaç gün sonra benim arazimin adresini şirketin faaliyet adreslerinden biri olarak göstermişti. Üstelik atölyenin bulunduğu bölüm için hazırlanmış bir kira sözleşmesi vardı. Sözleşmede benim imzam görünüyordu. Ama ben böyle bir belgeyi hayatımda görmemiştim. Kâğıda baktığım anda ellerim buz kesti. “Bu benim imzam değil.” Selçuk Bey başını kaldırdı. “Emin misiniz?” “Kesinlikle.” Babam bana çocukluğumdan beri bütün resmi belgelerde aynı şekilde imza atmayı öğretmişti. Önümdeki imza benzetilmeye çalışılmıştı ama son harfi yanlış kıvrılmıştı. İşte o an Volkan’ın neden belediyedeki iletişim bilgilerimi değiştirdiğini anladım. Sadece bazı bildirimleri benden saklamıyordu. Ben görmeden bir şeyler hazırlıyordu. Selçuk Bey sakin bir sesle konuştu. “Şimdilik eşinize hiçbir şey söylemeyin.” Böylece ilk gün başladı. Ertesi sabah bankaya gittim. Kendi adıma yeni bir hesap açtım. Yıllardır kullandığımız hesaba bağlı otomatik ödemelerden hangilerinin benim sorumluluğumda olduğunu tek tek ayırdım. Elektrik. Su. Evin sigortası. Emlak vergisi. Volkan’ın kişisel kredi kartlarına ve aracına ait hiçbir ödemeye dokunmadım. Sonra evde bulunan bütün önemli evrakları topladım. Tapu. Veraset belgesi. Babamdan kalan eski dosyalar. Sigorta poliçeleri. Banka dekontları. Atölyeye ait belgeler. Hepsini kopyaladım. Orijinallerini banka kasasına koydum. Üçüncü gün, evin kilitlerini değiştirdim. Ama Volkan bunu fark etmeyecekti çünkü eve geldiğinde bahçe kapısının uzaktan kumandası hâlâ çalışacaktı. Selçuk Bey özellikle böyle yapmamızı istemişti. “Eve kadar gelsin,” demişti. “Durumu orada öğrensin.” Dördüncü gün, eski e-postalarımı araştırmaya başladım. Volkan’ın yıllardır kullandığı ortak bilgisayarın yedeklerinde bazı faturalar buldum.