Terk Edilmiş İkizlerin 18 Yıl Sonra
Alev öfkeyle parladı ama Ceyda henüz bitirmemişti. "Gitmeden önce şunu bil Alev hanım; çocuk terk etmek ciddi bir suçtur. Zaman aşımı henüz dolmadı ve müvekkillerim ihmalinizden dolayı yasal işlem başlatabilir." Alev’in gözleri fal taşı gibi açıldı. "Buna cüret edemezsiniz." Gözlerinin içine baktım. "Dene ve gör. 18 yıl boyunca sorumluluklarından kaçtın. Şimdi bedelini ödeyeceksin." Ceyda, yasaların tüm gücüyle Alev’in üzerine gitti. İki hafta içinde duygusal tazminat, ödenmemiş nafaka ve ikizlerin büyütülme masrafları için belgeler hazırlandı. Mahkeme kararını verdi. Emir ve Selin sadece dedelerinin mirasını almakla kalmadılar, Alev'in de onlara yüklü bir tazminat ödemesine hükmedildi. Dün akşam verandada gün batımını izlerken Selin omzuma yaslandı. "Sence pişman mıdır?" diye sordu. "Bizi terk ettiği için yani." "Bence sizi kaybetmekten ziyade parayı kaybettiği için pişmandır," dedim. "Bu da onun kim olduğu hakkında bilmen gereken her şeyi anlatıyor." Emir yavaşça başını salladı. "Biliyor musun, artık ona karşı öfke bile duymuyorum. O sadece bizi doğuran bir yabancı." Selin elimi sıktı. "Gerçek annemiz olduğun için teşekkürler. Kimse istemezken bizi seçtiğin için." Gözlerim doldu. "Siz beni, benim sizi kurtardığım kadar kurtardınız." Kan sizi aile yapmaz. Sevgi yapar. Orada olmak, gitmemek yapar. Emir ve Selin bu dersi zor yoldan öğrendiler ama daha güçlü çıktılar. Alev mi? O, çocuklarını iki kez terk eden kadın olarak hatırlanacak: Bir kez uçakta, bir kez de onları geri satın almaya çalıştığında. Ama asla onların annesi olarak hatırlanmayacak. O unvan benim ve ben onu hak ettim.